کلمه تنها وسیلهی گفتوگو نیست؛ جان جهان است. واژهها پلیاند میان دلها و هر لحن و سکوت،نشانی از حضور انسان در هستی است. رضا لشکری در این کتاب، با نگاهی میان فلسفه، روان شناسی و هنر بیان، نشان میدهد که کلام چگونه میتواند درمانگر، عاشقانه و آفریننده باشد. او ما را به گفتاری آگاهانه، آرام و انسانی دعوت میکند. گفتاری که از دل بر میخیزد و تا جان میرسد.
