از بوی گل آهسته تر - حماسه‌ سجادیه‌ چهارم

ای عزیزان جوان این من ابان برایتان سوغانهایی آوردهام از بلندای آسمان که گذشت روزگاران از ارزش آن نمیکاهد و چشیدن و نوشیدن آن گره از کار فروبسته همگان می گشاید مگر نه همه شما همواره خواستار سخن گفتن با خدای خود هستید؟

مگر نه همه شما همواره به دنبال راهی برای پیوند با دوست می گردید؟

مگر نه همه ما و شما گاهی برای گفتن درد دل هایمان در استان پروردگار جهان درمانده می شویم؟

مگر نه همه ما و شما گاهی برای سخن گفتن با خدایمان کلام و کلمه کم می آوریم و از کنگی و ناتوانی خویش به ستوه می آییم؟ این همه از آن است که ما در این مسیر بی آموزگار بوده ایم پاها و جاده ها را بی راهبر و راهنما فرسوده ایم ما نیازمند کسی بودیم که دستور زبان سخن گفتن با خدا را از او بیاموزیم

کسی که آغاز تا پایان این راه را به درستی بشناسد و خود تمام این مسیر پر از لغزش و پرتگاه را در نوردیده باشد. کسی که پایی در زمین داشته باشد و دستی در آسمان.