بازنگری و گسست قانون اساسی

«انگیزۀ نهفته در نظریۀ گسست قانون اساسی این است که برخی از بازنگری‌های قانون اساسی اصلاً بازنگری نیستند، بلکه تلاش‌های خودآگاهانه‌ای برای انکار مؤلفه‌های ذاتی قانون اساسی و تخریب پایه‌های آن محسوب می‌شوند. آن‌ها ساختار بنیادی قانون اساسی را ویران نموده و در عین حال، پایه‌های جدیدی می‌آفرینند که ریشه در اصولی مغایر با آن ساختارهای قدیمی دارند. این تغییرات قانون اساسی پیامدهایی ماهوی برای کل نظام حقوقی و جامعه به‌دنبال می‌آورند».

رسالۀ «بازنگری و گسست قانون اساسی»، اثر حقوقدان برجستۀ کانادایی پروفسور ریچارد آلبرت (۲۰۱۸)، کوششی است برای بازاندیشی عمیق در مفهوم بازنگری قانون اساسی و تمایز آن از پدیدۀ به‌ظاهر مشابه اما ماهیتاً متفاوت گسست قانون اساسی. نویسنده می‌کوشد با تحلیل نمونه‌های عملی از تعدی به قانون اساسی در سرتاسر جهان نشان دهد چگونه بازیگران سیاسی با بهره‌گیری فریب‌کارانه از سازوکارهای بازنگری به نقض اصول بنیادین قانون اساسی دست می‌یازند و بدین‌ترتیب، راهبردی نظام‌مند برای صیانت از هویت، ساختار و حقوق مندرج در قانون اساسی ارائه می‌ نماید.