حوری

در دل شهری خاموش در الجزایر، زنی جوان از خواب مرگ بازمی‌گردد. سال‌ها پیش، در میان آشوب جنگ و خشونت، زخمی بر گلویش نشست که صدایش را برای همیشه ربود.

اکنون، در آپارتمانی کوچک و منزوی، او با موجودی نادیدنی سخن می‌گوید: کودکی که در شکمش جان گرفته. گفت‌وگویی یک‌سویه، میان مادری که نمی‌تواند حرف بزند و نوزادی که هنوز به دنیا نیامده است.

در جریان این نجواهای خاموش، گذشته بازمی‌گردد. خاطرات کودکی، سایه‌ی جنگ، تنهایی و پرسش‌های بی‌پاسخی درباره‌ی‌ عشق، بدن و هویت زنی که جامعه هرگز صدایش را نشنید.

«حوری» رمانی‌ست درباره‌ی سکوتِ زنان و زخم‌هایی که تاریخ از یاد برده است. کمال داود در این اثر خیره‌کننده، از دلِ دردی شخصی، روایتی جهانی می‌سازد. از زنی که میان میلبه زندگی و میل به فراموشی در نوسان است.

روایتی شاعرانه و بی‌پرده از زن بودن در جهانی که هنوز نمی‌داند چگونه باید به صدای زنان گوش فرا دهد.