خوشبختی به منزله غایت انسانی

کتاب خوشبختی به منزله غایت انسانی، پژوهشی نظام مند در زمینه فلسفه تطبیقی است که با تمرکز بر مفهوم «خوشبختی» به مقایسه ای تحلیلی میان دیدگاه دو حکیم الهی برجسته – توماس آکوئیناس، فیلسوف کاتولیک قرون وسطی، و علامه محمد حسین طباطبایی، فیلسوف و مفسر بزرگ معاصر شیعه می پردازد. نویسنده با نگاهی انتقادی و تطبیقی، تلاش کرده است تا با عبور از برداشت های سطحی، ساختار فلسفی دو نظام فکری را در زمینه کمال نهایی انسان بررسی و مقایسه کند.

متن از یک سو وفادار به آموزه های آکوئیناسی است و از سوی دیگر تحلیل هایی کوتاه از فضای فلسفه اسلامی صدرایی و دیدگاه های معاصر (طباطبایی) ارائه می‌دهد.

این کتاب می‌تواند برای دانشجویان و پژوهشگران فلسفه اسلامی، فلسفه مسیحی، کلام تطبیقی و الهیات فلسفی منبعی الهام بخش باشد و به ویژه در فهم نقاط اشتراک و افتراق دو سنت بزرگ عقلانی -یعنی الهیات مسیحی و حکمت اسلامی، افق هایی تازه بگشاید.