طبیعت از منظر بوم‌ شناسی در شاعرانگی

انديشه ي نوشتن اين کتاب از آن جا آغاز شد که کتاب (اکولوژي و محيط زيست خودموني) که نويسنده اش خوش خيالانه فکر کرده بود خوانندگان بي شماري، براي حل مشکلات محيط زيست، آن را روي دست خواهند برد روي دستش ماند. به گفته ي کتاب فروشان آگاه، اهالي جهان ادبيات و شعر دوستان که بيشترين جمعيت کتاب خوان و اهل مطالعه را در ايران تشکيل مي دهند نيز رغبتي به خواندن کتاب مذکور از خود نشان نداده بودند.

اين انديشه در ذهن راوي پديد آمد که انگار در يک سوي رودخانه اديبان و شاعران و کاتبان سرگرم کار شعر و پايکوبي و تعريف زيبايي هاي طبيعت و در آن سوي ديگر اهالي محيط زيست نگران از بي آبي و بي جايي و بي غذايي فرياد مي زدند، در انديشه ي ساختن پلي ميان اديبان و بوم شناسان بودم که ناگهان زاينده رود از زايندگي باز ماند، تالاب هاي زيباي ايران خشک، جنگل ها به سوي کوير شدن و ريز گردها ميدان دار شدند. و بهار خاموش که (راشل کارسون) از آن ياد کرده بود از راه رسيد.

در اين سکوت مرگبار بود که صداي بوم شناسان به گوش ها رسيد و بر طرفداران محيط زيست براي شرکت در مراسم ياد بود و يا بزرگداشت طبيعت از دست رفته افزوده شد.

بدين سان بود که اين بوم شناس نه از سر تفنن که براي چاره جويي پا در کنام شاعران نهاد.