بيشعوري
خطرناکترين بيماري تاريخ بشريت، بيشعوري است. اين چيزي است که «خاوير کرمنت» در کتاب «بيشعوري» به آن اعتراف ميکند. اما جاي نگراني نيست. کرمنت صادقانه ميگويد که خودش هم قبلا بيشعور بوده و توانسته خودش را درمان کند.
کتاب «بيشعوري» نوشت? خاوير کرمنت با ترجم?.... در.... صفحه در نشر... منتشر شده است.
«بيشعورها اميدوار باشند!» اين نويدي است که نويسند? کتاب به افراد بيشعور ميدهد. بيشعوري درواقع نوعي اعلامي? رهاسازي است. «بيشعوري» يک کتاب عامه پسند از نوع خودانتقادي است. چرا که در تمام طول کتاب متوجه ميشويد که خودتان هم يک بيشعور هستيد يا حداقل قبلا در گذشته يک بيشعور بودهايد و درمان شدهايد. بله درست شنيديد ! بيشعوري يک بيماريست که قابل درمان است. بيماري که در جوامع امروزي روز به روز در حال شيوع و گسترش است و به گفته نويسنده اگر جلوي آن را نگيريم، ممکن است ، بيشعورها دنيا را به نابودي بکشند.
شما با مطالعه کتاب بيشعوري، و با مثال ها و داستان هايي که نويسنده اغلب با زبان طنز ، اشاره کرده است، ميتوانيد خيلي خوب ، بيماري بيشعوري را بشناسيد. شناخت بيشعوري طبيعتا درمان آن را نيز به دنبال دارد.
اين کتاب مملو است از اشارات سومشخص. يعني اشاره دارد به شخصِ سومي که از قضا بيشعور است. استفاده از ضمير سومشخص در جايجايِ کتاب، در واقع تمريني است براي ديدن عيوب ديگران و خارج شدن از مَدارِ خويشتن. به همين دليل است که خواننده با مطالعهي هر بخشي از کتاب ذهنش ميرود بهسمتِ مصداقي براي آن ويژگي.
بيشعوري به طور شگفتآوري تمايل ما را در اهداي اين کتاب به اطرافيان افزايش ميدهد. شايد به خاطر کشف يک يا چند ويژگيِ آدمهاي بيشعور در دوستمان باشد که با هديه دادن کتاب ميخواهيم او را از احوال بيمارگونهاش آگاه کنيم.
رتب? گودريدز: 6/2 از 5
