احتمالا گم شده ام

احتمالاَ گم شده‌ام
داستان زني از طبقه متوسط و زندگي روزانه و دغدغه‌ها و اضطرابها و دلمشغولي‌ها و يادهاي گذشته او. رمان کوتاه احتمالاً گم شده‌ام، نوشته سارا سالار، تک‌گويي دروني زني است که حين انجام امور روزانه و درگيري با تشويش‌ها و نگراني‌ها و مشغله‌هاي زمانِ حال، خاطراتي از گذشته‌اش را به ياد مي‌آورد که مربوط به دوستي‌اش با دختري به نام گندم در سالهاي نوجواني است؛ دختري که براي راوي گويي نمادي از رهايي است. احتمالاً گم شده‌ام در سال 1389 برنده بخش رمانِ اولِ جايزه ادبي هوشنگ گلشيري شد. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيد: «... اصلاً چه شد که آن روز توي دبيرستان از بين آن همه دختر برّ و برّ به من نگاه کرد و لبخند زد؟ ... بي‌معني!... توي تمام عمرم همچين چيزي نديده بودم. کسي داشت از بين آن همه دختر به من نگاه مي‌کرد و لبخند مي‌زد. سرم را چرخاندم به طرف کلاس‌هاي زرد و زار آن طرف حياط که ديگر نبينمش. نصف سرم مورمور مي‌شد. چند وقت بود که نصف سرم مورمور مي‌شد؟ ... دو ماه؟ ... سه ماه؟ فکر مي‌کردم نکند مريضم، نکند سرطان دارم، نکند مي‌خواهم بميرم؟ ... فکر کردم نبايد نگاهش کنم، نبايد نگاهش کنم... نگاهش کردم و ديدم همان کس با همان نگاه و همان لبخند دارد مي‌آيد طرفم. واقعاً داشت يک راست مي‌آمد طرف خود من. پشت سرم را نگاه کردم، کسي نبود. من بودم، تک و تنها، گوشه‌ي آن حياط خشک خشک خشک...»
رمان احتمالاً گم شده‌ام در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: سارا سالار (- 1345)، داستان‌نويس ايراني.
رتبه گودريدز: 3/33 از 5.