همیشه شوهر

هميشه شوهر
The Eternal Husband

تأثير تلخ خيانت و برانگيختگي يک انسان در داستان «هميشه شوهر» به روشني حس مي‌شود. «فئودور داستايفسکي» با قلم محکم و تواناي خود اين اتفاق تلخ را بيان مي‌کند. لحن حاکم بر داستان مختص برخي محافل نيمه اشرافي بين سال‌هاي ( 1860-1880 ) است. خوب است بدانيد: شرايط سخت زندگي « فئودور داستايفسکي» بر طرح کلي داستان «هميشه شوهر» تأثير زيادي داشته است.
ماجراي از اين قرار است که: «پاول پاولوويچ» با همسرش «ناتاليا» زندگي خوبي دارد، تا اينکه ناتاليا مي‌ميرد و همسرش يادداشت‌هاي او را مي‌خواند. خواندن يادداشت‌ها براي پاول سخت و ناراحت‌کننده است. او متوجه مي‌شود همسرش با مردان بسياري رابطه داشته و هرگز به تعهدش با او پايبند نبوده است. اما حقيقت تلخ ديگر آگاه شدن از ماجراي «ولچانينف» است. او از دوستان پاول است، بنابراين پاول که سرشار از تنفر شده به دنبالش مي‌رود و...» داستان «هميشه شوهر» توسط «علي‌اصغر خبره‌زاده» به فارسي برگردانده شده است. در بخشي از داستان مي‌‌‌‌خوانيم: «ولچانينف به خواب سنگيني فرو رفت و درست ساعت نه و نيم بيدار شد؛ بلند شد روي تختخوابش نشست و درباره‌ي مرگ «آن زن» به فکر فرو رفت. احساس منقلب‌کننده‌اي که شب گذشته از خبر ناگهاني اين مرگ به او دست داده بود، آشفتگي و درد و رنج در او باقي گذارده بود. اين آشفتگي و اين درد و رنج، با فکر عجيبي که شب پيش در حضور پاول پاولوويچ در او ايجاد شده بود، موقتا از يادش رفته بود. اما امروز در لحظه‌ بيداريش آنچه که نه سال پيش واقع شده بود، ناگهان با صراحت عجيبي در نظرش ظاهر شد.».

درباره نويسنده: فئودور ميخايلاويچ داستايفسکي ( 1821ـ 1881 ) نويسنده روسي، صاحب آثار «جنايت و مکافات»، «برادران کارامازوف»
رتبه گودريدز: 4 از 5