آدم ها روی پل

آدم‌ها روي پل
شعرهايي که عادي‌ترين موضوعات و موقعيت‌هاي زندگي روزمره را به معماهايي دربارة زندگي و جهان و روابط انسانها پيوند مي‌زنند. ويسواوا شيمبورسکا در شعرهاي مجموع? آدم‌ها روي پل ساده‌ترين امور را، با تخيل و ديدِ نامتعارف و شاعرانة خود، پيچيده و رازآلود مي‌کند. او در دل واقعيت‌هاي پيرامون خود و امور روزانه چيزهايي مي‌بيند که در ظاهر و با نگاهِ متعارف به چشم نمي‌آيند. شعرهاي او شعرهاي ترديد و پرسش‌اند؛ شعرهايي که واقعيت‌هاي روزانه و عادتي‌ترين امور زندگي را به اموري رازآلود بدل مي‌کنند و از آنچه مرئي است به آنچه ناديدني است راه مي‌جويند. در بخشي از مقدم? ترجم? فارسي آدم‌ها روي پل دربارة جهان شعري شيمبورسکا آمده است: «هنرِ بيان شيمبورسکا در اين است که توسط نماياندنِ آنچه که هست – در علم، جامعه، سياست، تاريخ و ماقبل تاريخ و غيره – فضاهايِ بي‌کران آنچه که نيست را مي‌شکافد و چيزهايي را بيرون مي‌کشد و جلوه مي‌دهد که يا بر اثر تصميم‌گيري‌هايي در افقِ توجهِ آدمي قرار نگرفته و دور از چشم و در تاريکيِ ناخودآگاه به حياتِ خود ادامه مي‌دهند، يا برايِ چشمِ آدمي قابل رؤيت نيستند.» در اين مقدمه همچنين از شيمبورسکا با صفت «شاعرِ مکان‌هايِ خالي و خلأها» ياد شده است.
مجموعه شعر آدم‌ها روي پل با ترجم? مارک اسموژنسکي، شهرام شيدايي و چوکا چکاد در نشر مرکز منتشر شده است. اين ترجمه همراه با پيشگفتاري است در معرفي جهان شعري شيمبورسکا و ويژگي‌هاي شعر او به مخاطب فارسي‌زبان.
دربارة نويسنده: ويسواوا شيمبورسکا (2012 – 1923)، شاعر، مقاله‌نويس و مترجم لهستاني و برندة جايزة نوبل ادبيات سال 1996 ميلادي.