کتاب «موهايم دوباره خواهم بافت» نوشته نازنين متيننيا
بعضي مواقع در زندگي اتفاقات و ماجراهايي از پيش تعيين نشده ما را چنان غافلگير ميکنند؛ که راهي جز رفتن در همان مسير را نداريم. بيماريهاي ناگهاني و مواجه شدن يکباره افراد با آن در همين دست? ناگهاني و غافلگيرکننده طبقهبندي ميشوند. گاهي هم درست در زماني که برنامههايي براي فردا داريم به شکلي با ماجرايي روبرو ميشويم که دوست داريم اشتباهي باشد. اما هميشه اتفاقات بر خواست و ميل ما پيش نميرود و مجبوريم واقعيتي را بپذيريم که دوست نداريم. کتاب «موهايم دوباره خواهم بافت» با شرحي بر واقعيت شخصي نويسنده، از ماجرايي حرف ميزند که ممکن است خيلي از افراد آن را تجربه کرده باشند. اما آنچه در مواجهه با اين مسائل مهم به نظر ميرسد؛ مسير درستِ درمان و غلبه بر بيماري است تا زندگي دوباره به جريان عادياش برگردد.
درباره کتاب «موهايم دوباره خواهم بافت»
کتاب دربردارند? خاطرات واقعي نويسنده از بيمارياش است که با اين عناوين دستهبندي شده است. «دلتنگي»، «معجزه دستهاي تو»، «شفافيت و زميني بودن»، «بدهکاري آخيش»، «روايت درد»، «کاسه ايکاش»، «هليکوپتر نجات»، «احتمال کرونا، قطعيت سرطان»، «گاز زدن به سيب قرمز»، «تابآوري»، «بعد از بولدوز»، «بازي از دست دادن» و «خاطره ميشود».
در بخشي از کتاب «موهايم را دوباره خواهم بافت» ميخوانيم:
«10 روز است که فهميدهام هيچ چيز در زندگي “قطعيت” و “ثبات” ندارد و يک توده کوچک که ابعادش حتي به دو سانت هم نميرسد، ميتواند همه شالوده زندگيات را بهم بريزد و تو را تبديل به موجود عجيب و ترسيدهاي کند که مدام آرزو کني کاش همه چيز مثل قبل بود و کاش هيچوقت سروکله اين توده تهاجمي توي زندگيات پيدا نشده بود. اما اين “کاش”ها به جايي نميرسد. همانطور که همان لحظه اول که توده را زير دستم احساس کردم و گفتم کاش غده چربي باشد، نشد. همانطور که وقتي در دلم گفتم کاش اين دکتر سونوگرافي بيسواد، الکي تشخيص داده باشد که توده بايد امآرآي و بيوبسي شود، نشد، يا شبيه آن لحظه که نشستم کف خانه و با دستهايي که از ترس ميلرزيد، لينک نتيجه “بيوبسي” را باز و کلمه عجيب را توي گوگل سرچ کردم و فهميدم يعني نوعي “سرطان” باز توي دلم گفتم کاش اشتباه باشد، اشتباه نبود.
به قول مادربزرگم از هيچکدام از اين “کاش”ها هيچ علفي سبز نشد و مجبور شدم از اين کلينيک به آن کلينيک و از اين بيمارستان به آن بيمارستان بروم که هرچه سريعتر و تا دير نشده، اين توده از تنم بيرون بيايد، تا بزرگتر نشود، جا خوش نکند و نخواهد برود توي تنم به مهماني و به قول دکترها باقي “ارگان”ها را هم درگير کند.
حالا به تعريف علم پزشکي بيمارِ سرطانيِ تازه جراحي شدهاي هستم که بايد منتظر جواب پاتولوژي بماند و نقاهت يک جراحي را بگذراند و اوقات خودش را با دراز کشيدن روي تخت و زل زدن به سقف سفيد و کنار آمدن با بحران روزگار بگذراند.»
درباره نويسنده کتاب «دوباره موهايم را خواهم بافت»
نازنين متيننيا روزنامهنگار ايراني.
درباره چاپ و نشر کتاب «موهايم را دوباره خواهم بافت»
کتاب «موهايم را دوباره خواهم بافت» از سوي انتشارات زيزفون چاپ و منتشر شده است.
