ديويد هاروي از مشهورترين انديشمندان مارکسيستي است. در کتاب راه و رسم جهان، او مهمترين مقالات خود را که در چهل سال گذشته نوشته، آورده است. در کتاب مقالهاي از دهه 1970 تا تحقيقات اخير هاروي آمده است. هر فصل با تفسيري از نويسنده به پايان ميرسد که بيانگر کليت مضموني است که فصل حول محور آن نوشته شده و در ادامه ديدگاه کنوني نويسنده، پس از بازنگري نيز آورده شده است. اين ساختار به نوعي بخشهاي مجزا و مفيدي در کتاب بهشمار ميآيند. ارائه اطلاعات و ديدگاههاي جديد يا پيشبيني نشده در هر فصل و امکان خوانش مجزاي آن، کتاب را به اثري به لحاظ عقلاني ارزشمند و خواننده پسند بدل ميسازد. سبک نوشتاري جذاب هاروي و موضوعات متنوع و جالب کتاب خواننده را درگير ميکند. کتاب راه و رسم زندگي، نه تنها به ديدگاه نقادانه هاروي در مورد محيط زيست و شهري شدن و اقتصاد سياسي ميپردازد، بلکه تحليلي بر ادبيات معاصر و تاريخ گمنام احداث بناي مشهور پاريسي نيز ارائه ميدهد.
کتاب با آماري خيرهکننده شروع ميشود. شکوفايي چين در ساخت و ساز در سالهاي اخير غيرقابل تصور است. در مقدمه ميخوانيم که بين سالهاي 2011 تا 2013، يعني بازهاي کمتر از يک سال، ميزان سيمان مصرفي کشور چين بيش از مصرف کل کشور آمريکا در سراسر قرن بيستم بوده است. در آخرين پاراگراف مقدمه کتاب ميخوانيد: «من اخيراً در هفده تضاد و پايان سرمايهداري نتيجه گرفتم که در روزگار ما منطقي و الزامي مينمايد که تغيير جغرافياي جهان را از چشمانداز ضد سرمايهداري جدي بگيريم. اگر حفظ و بازتوليد سرمايه بسان شکل مسلط اقتصاد سياسي، تخليه سيمان در هر نقطه از جهان را با آهنگي فزاينده الزامي ميکند، پس يقينا زمان آن فرارسيده است که اگر حتي دست رد به سينه چنين نظامي نزنيم زيادهرويهاي آنرا به پرسش و چالش بکشيم. يا بايد به چنين حربهاي متوسل شد، يا اينکه مدافعين سرمايهداري بايد نشان دهند که باتوليد سرمايه ميتواند با ابزارهاي کمتر مخرب و آسيبزا ادامه يابد.»
