اولئانا

اولئانا
نمايشنامه‌اي دربارة قدرت و شبک? درهم‌تنيده و جلوه‌هاي مرئي و نامرئي آن. ديويد ممت در نمايشنام? اولئانا بازي و به واقع جنگ پنهان و آشکار قدرت را ميان يک استاد دانشگاه (مردي به نام جان) و دانشجوي او (دختري به نام کارول) در قالب درامي با ديالوگ‌هايي که هنرمندانه خلق شده‌اند به نمايش مي‌گذارد. در آغاز نمايشنامه اين طور مي‌نمايد که جان، به عنوان استاد، در مقابل کارول، که دانشجويي دختر است، دست بالا را داشته باشد. کارول مقهورِ جان به نظر مي‌رسد و نيازمند کمک و راهنماييِ او و جان، در گفت‌وگويي که ميان اين دو در جريان است، مسلط بر کارول مي‌نمايد. پايان کار اما به نحوي ديگر رقم مي‌خورد. ممت در طول نمايشنامه تَنِش را با مهارت پيش مي‌برد و به اوج مي‌رساند و خشونت پنهان در مناسبات و سلسله‌مراتب قدرت را هنرمندانه آشکار مي‌کند. از طرفي زبان در اين نمايشنامه خود به مثابه موضوعي مرتبط با قدرت و مناسبات قدرت مطرح است. اين ارتباط را از جمله در صحبت‌هاي کارول و جان در باب اصطلاحات مربوط به سيستم دانشگاهي، سيستمي که در نمايشنام? اولئانا به عنوان جلوه‌‌اي از قدرت مسلط حضور دارد، مي‌بينيم. نمايشنامه به نحوي تمام مي‌شود که در پايان نمي‌توان به قطع و يقين در سمتِ هيچ يک از دو شخصيت ايستاد.
نمايشنام? اولئانا با ترجمه و مقدم? علي‌اکبر عليزاد در نشر بيدگل منتشر شده است. ترجم? فارسي اين نمايشنامه با مقاله‌اي با عنوان « اولئانا: زبان و قدرت» و سالشمار زندگي ديويد ممت همراه است.
دربارة نويسنده: ديويد ممت (- 1947)، نمايشنامه‌نويس، فيلمنامه‌نويس و فيلمساز آمريکايي.