شب ممکن

شبِ ممکن
روايت‌هايي که هر يک ديگري را نقض مي‌کنند. «شبِ ممکن»، نوشته محمدحسن شهسواري، رمانِ عدم قطعيت است. در اين رمان وقايع روايت‌شده در هر فصل در فصلي ديگر نقض مي‌شوند و نويسنده اين‌گونه جهان واقعي را به جهاني بدل مي‌کند که از مجموعه‌اي از روايت‌ها ساخته شده است و اين روايت‌ها خود محل ترديدند و نمي‌توان چندان به قطعيت آنها اعتماد کرد. «شبِ ممکن» از خلال اين عدم قطعيتِ پست‌مدرنيستي به دنياي طبقه متوسط و روشنفکر شهرنشين، چند و چونِ روابط عاطفي آدم‌ها و نيز به دنياي ادبيات و پيشينه داستان ايراني سرک مي‌کشد. رمان اين‌گونه آغاز مي‌شود: «بي‌شک، بي‌تو، بارها و بارها خواهم خنديد. مي‌دانم اين‌قدر سربه‌هوا هستي و شايد بزرگوار که حتا يادت نمي‌آيد يک روز قسم خوردم ديگر بي‌تو نخندم. وقتي حرفي مي‌زنم، مثل آن روزي که قسم خوردم ديگر محال است بي‌تو بخندم، واقعاً فکر مي‌کنم دارم يقيني‌ترين حقيقت عالم را مي‌گويم... يادت مي‌آيد؟ روزِ بعد از آن شب بود.
درست‌تر بگويم شبِ بعد از آن شب بود. همان شبي که به قول تو هر دو با هم ناگهان بزرگ شديم. اگر بخواهم رمانتيک شوم، زيادي رمانتيک شوم، بايد بگويم گاهي که دست از شوخي برمي‌داشتي و جدي حرف مي‌زدي، کلمه‌ها يک‌طور ديگر مي‌شدند. چرا مزخرف مي‌گويم! يک‌طور ديگر يعني چي؟ من که به قول تو نانم را از کنار هم گذاشتن کلمه‌ها مي‌خورم چرا نمي‌توانم به‌جاي يک‌طور ديگر چيزي مناسب، مناسبِ معناي کلمه‌ها، گاهي که دست از شوخي برمي‌داشتي و جدي حرف مي‌زدي، انتخاب کنم؟»
«شبِ ممکن» در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: محمدحسن شهسواري (- 1350)، داستان‌نويس، روزنامه‌نگار، منتقد و فيلمنامه‌نويس ايراني.
رتبه گودريدز: 2/87 از 5.