تاريخ نو: اعترافات و مکالمات
اگر در تاريخنگاري سنتي تمرکز بيشتر بر وقايع سياسي و اشخاص مشهور تاريخي است، تاريخ نو برعکس تاريخ را با تمرکز بر مردم، جامعه و اقتصاد روايت ميکند و نيز با توجه به ساختارهاي برسازنده تاريخ و نه فقط شرح رويدادهاي تاريخي.
ماريا لوسيا جي. پالارس ـ برک در کتاب تاريخ نو: اعترافات و مکالمات به سراغ مورخان مشهور و مهم تاريخ نو رفته و با آنها نه درباره محتواي مرئي آثارشان بلکه درباره امور شخصيتري که در آثارشان آشکار نيست گفتوگو کرده است تا از خلال اين گفتوگوها آنها از شخصيت خود در بستري تاريخي سخن بگويند و نيز از افکار و علاقهها و دريافتهاي خودشان از تاريخ. پالارس – برک در مقدمه کتاب با نقل قولي از آندره ژيد اين نکته را بيان ميکند که هدف مصاحبهگر «هجمه به حريم خصوصي» و واداشتن مصاحبهشوند به حرف زدن از مسائلي است که در کتابهايش به آنها اشاره نکرده است. پالارس – برک آنگاه مينويسد: «هدف من نيز از انجام اين مصاحبهها کمابيش همين است. اين که تمام مورخاني را که در اين صفحات کنار هم جمع شدهاند وادار به آشکار کردن چيزهايي کنم که خواندن کتابهايشان برملا نميسازد، يا از آن کتابها به وضوح قابل دريافت نيست.»
تاريخ نو: اعترافات و مکالمات شامل نُه گفتوگو است همراه با يادداشتي در آغاز هر گفتوگو درباره مورخي که در هر بخش از کتاب با او گفتوگو شده است. اين کتاب با ترجمه نرگس حسنلي و محمدهادي شاکري در نشرِ بان منتشر شده است.
درباره مؤلف: ماريا لوسيا جي. پالارس – برک (- 1946)، مورخ برزيلي.
رتبه گودريدز: 83/3 از 5.
