نظم و زوال سیاسی

نظم و زوال سياسي
نظام‌هاي سياسي اگر در ساختارهاي خود بازنگري نکنند و تغييراتي در اين ساختارها به وجود نياورند ناکارآمد مي‌شوند و گرفتار فساد و زوال. نظام‌هاي دموکراتيک تثبيت‌شده نيز از چنين گزندي در اما نيستند.
اين از موضوعاتي است که فرانسيس فوکوياما در کتاب نظم و زوال سياسي به آن پرداخته است. به اعتقاد فوکوياما نظام‌هاي دموکراتيک بعد از چند دهه گرفتار ويژه‌پروري و پدرسالاري شده‌اند و اين دو عامل چنان در اين نظام‌ها گسترش يافته‌ که توسعه را با مشکلي جدي مواجه کرده‌ است. فوکوياما معتقد است که براي برداشتن اين مانع لازم است که يک نظام اداري مستقل شايسته‌سالار جانشين نظام ويژه‌پرور و پدرسالار شود. او در کتاب خود با ديدي انتقادي به ناکارآمدي سياست‌هاي آمريکا پرداخته است.
چگونگي ايجاد نهادهاي سياسي قدرتمند مبتني بر منافع جمعي و قابل اتکا از دغدغه‌هاي فوکوياما در کتاب نظم و زوال سياسي است. او در اين کتاب تحولات سياسي در دوره‌هاي مختلف تاريخ جهان را بررسي مي‌کند. سراغ انقلاب فرانسه و بهار عربي مي‌رود و نيز به تأثيرات فساد بر حکومت و موفقيت برخي جوامع در از بين بردن فساد مي‌پردازد. ميراث متفاوت استعمار در آمريکاي لاتين و آفريقا و آسيا، دلايل پيشرفت و توسعه سريع حکومت‌ها و نيز آينده دموکراسي در مواجهه با رشد جهاني طبقه متوسط از ديگر موضوعاتي است که در کتاب نظم و زوال سياسي به آنها پرداخته شده است.
نظم و زوال سياسي با ترجمه رحمن قهرمانپور در انتشارات روزنه منتشر شده است.
درباره نويسنده: فرانسيس فوکوياما (- 1952)، نويسنده، فيلسوف و متخصص اقتصاد سياسي اهل آمريکا