گزينه اشعار نصرت رحماني
نصرت رحماني شاعر تلخيها و سرخوردگيها، زخمها و خستگيها و نوميديها و آرمانهاي از دست رفته بود. در شعر او شهد با زهر آميخته است و کامجويي همواره رنگي از تيرگي و ناکامياي زهرآلود دارد. راوي شعرهاي نصرت رحماني انسان شهرنشين سرخوردهاي است که از فرط يأس به دامن خوشيهاي گذرا پناه برده اما در انتهاي اين خوشيها نيز جز تيرگي و ملال نميبيند. شعر او شعري است که نشاني از شَرّ و تباهي دارد و شکست، خشونت و ويراني روح و جسم را تصوير ميکند و از شوري آميخته به رنج و جنون سخن ميگويد.
«گزينه اشعار نصرت رحماني» منتخبي است از دفترهاي شعري مختلف اين شاعر مطرح معاصر، به همراه تعدادي از آخرين شعرهاي او. در آغاز اين کتاب نوشتهاي کوتاه از نصرت رحماني آمده که او در آن از چگونگي شاعر شدنِ خود سخن گفته است. شعرهاي کتاب به ترتيب تاريخي و بر اساس زمان انتشار دفترهاي شعري که شعرها از ميانشان انتخاب شدهاند، کنار هم قرار گرفتهاند. بنا بر اين مخاطبان شعر معاصر با خواندن اين کتاب ميتوانند سير تحول شعر نصرت رحماني را دنبال کنند.
اين مجموعه شامل سيزده شعر از کتابهاي «کوچ» و «کوير»، يازده شعر از کتاب «ترمه»، سيزده شعر از کتاب «ميعاد در لجن»، نُه شعر از کتاب «حريق باد»، نُه شعر از کتاب «شمشير معشوقه قلم»، چهارده شعر از کتاب «پياله دور دگر زد» و هشت شعر از شعرهاي تازهتري است که در دفترهاي شعر نصرت رحماني نيامده بودهاند.
«گزينه اشعار نصرت رحماني» در انتشارات مُرواريد منتشر شده است.
درباره نويسنده: نصرت رحماني (1379 – 1308)، شاعر، روزنامهنگار و داستاننويس ايراني.
رتبه گودريدز: 3/82 از 5.
