نام کوچک من بلقیس

نام کوچک من بلقيس

کودکي و نوجواني خاطرات و يادداشت‌هاي دوران جواني «بلقيس سليماني» روايت اصلي کتاب «نام کوچک من بلقيس» هستند.
«بلقيس سليماني» در کتاب، تنها به مجموعه خاطراتش نمي‌پردازد؛ بلکه براي خواننده از تفکر و انديشه‌اش نيز سخن مي‌گويد. او در خلال آشنايي مخاطب با زندگي شخصي‌اش، از بحران‌هاي موجود در جامعه، سياست، نسل انقلابي روايت‌هايي بازگو مي‌کند. او خاطراتش را با صداقت و شيوايي براي خواننده به تصوير مي‌کشد. نسل نويسنده، در سختي و فراز و نشيب‌هاي اجتماعي و سياسي مواجه بودند. کتاب با زباني ساده از روزگار و احوالات شخصي نويسنده حکايت مي‌کند.

در قسمتي از خاطرات «نام کوچک من بلقيس» مي‌خوانيم:
«هجده سالم است. برادرم در تربيت معلم کرمان است. هر وقت که از شهر به روستا مي‌آيد يک بغل کتاب برايم مي‌آورد و هموست که در چهارده سالگي مرا با کتاب آشنا مي‌‌کند. سقاي دشتِ جان خشکيده‌ام است. اگر او نبود من از تشنگي مرده بودم، شايد هم هرگز تشنگي را به تعبير مولانا به دست نمي‌آوردم. در يکي از همين رفت و آمدهاست که برايم چهار جلد کليدر محمود دولت آبادي را مي‌آورد. درس و مشق را کناري مي‌‌گذارم و سر در کتاب قطور کليدر مي‌کنم. وقتي سر بلند مي‌کنم که از خشم و سرمستي کف به دهان آورده‌ام. خشمگينم زيرا مردي از دوردست از من و تبارم نوشته و من اين جا، همين جا، مثل بز ايستاده‌ام. اين مرد کتابي را که من بايست مي نوشتم نوشته. او کتاب مرا دزديده. تا دير نشده کاري بايد بکنم وگرنه باقيمانده اين خوان هم به يغما مي‌رود. اين درست لحظه‌اي است که مي‌دانم مي‌خواهم نويسنده بشوم.»


درباره نويسنده: بلقيس سليماني ( 1342 ) نويسنده ايراني، صاحب اثر «يازي آخر بانو»، «خاله بازي»