چهارراه

چهارراه
عاشق و معشوقي قديمي به نامهاي نهال فرّخي و سارنگ سهش، که عشقشان به وصل نينجاميده و سالهاست همديگر را نديده‌اند، در حوالي سال 1380 خورشيدي به تصادف يکديگر را بر سرِ چهارراهي ملاقات مي‌کنند. نهال با يکي از دوستان قديمي سارنگ ازدواج کرده و اکنون بار خود را بسته و در تدارک مهاجرت است. سارنگ اما سالها در زندان بوده است بي‌آنکه نهال از اين موضوع با خبر بوده باشد. ديدار اين دو رازها و معماهايي را از گذشته مي‌گشايد. بهرام بيضائي در نمايشنامه «چهارراه» با نگاهي تلخ و انتقادي گوشه‌اي از تاريخ معاصر ايران و زندگي اجتماعي ايرانيان را روايت کرده است. در اين نمايشنامه با فرمي که بيضائي براي روايت و صحنه‌پردازي و فضاسازي برگزيده است زمانها و مکانهاي مختلف در يک مکان که همان چهارراه محل ملاقات نهال و سارنگ است گرد مي‌آيند تا تصويري چندوجهي از يک زمانه و مردم آن به دست داده شود. «چهارراه» مثل ديگر آثار بيضائي اثري انتقادي است. بيضائي در اين نمايشنامه با طرح و توطئه‌اي مبتني بر راز و معما و غافلگيري، که از ويژگي‌هاي بسياري از آثار اوست، مخاطب را به ژرفاي جامعه و تاريخ معاصر مي‌برد و بخشي از رويدادهاي معاصر را به صحنه مي‌آورد. «چهارراه» از آثار نسبتاً جديد بيضائي است و اجرايي از آن به کارگرداني خود او در دانشگاه استنفورد روي صحنه رفته است.
نمايشنامه «چهارراه» در انتشارات روشنگران و مطالعات زنان منتشر شده است.
درباره نويسنده: بهرام بيضائي (- 1317)، کارگردان تئاتر و سينما، نمايشنامه‌نويس، فيلمنامه‌نويس، تدوين‌گر، پژوهشگر، مقاله‌نويس، داستان‌نويس، مترجم و شاعر ايراني.
رتبه گودريدز: 3/74 از 5.