کيمياي سعادت
در حيطه اخلاق و عرفان ادبيات فارسي کتب بسيار با نثرهايي متفاوت وجود دارد. کتاب «کيمياي سعادت» يکي از برجستهترين کتب ادبيات فارسي است که نثري زيبا و روان دارد. «امام محمد غزالي» کتاب را در قرن پنجم، در باب مفاهيم اخلاقي و عرفاني نوشته است. بهتر است بدانيد: بسياري از دانشوران کتاب «کيمياي سعادت» را «دايره المعارف اسلامي و عرفاني» نام نهادهاند. اثر به سبب استفاده از اصطلاحات زيبا و شيوايي سخن، به کار بردن تشبيه و استعارههاي دلپذير، در زمان حال نيز تازگي دارد و همچنان لطيف و شيرين است. بسياري از خوانندگان «کيمياي سعادت» را مانند ديگر کتب کهن ادبي گنجينهاي ناياب از اخلاق معرفي ميکنند. اثر چهار عنوان و چهار رکن دارد که عبارتند از خودشناسي، خداشناسي، دنياشناسي و آخرت شناسي، رکنها نيز عبارتند از دو رکن ظاهر و دورکن باطن که هر کدام رکنها نيز، شامل ده اصل هستند و هر کدام از اصلها به چند بخش تقسيم ميشوند. بهتر است بدانيد: در اصل کتاب «کيمياي سعادت» چکيدهاي از اثر بزرگ و حجيم «امام محمد غرالي» با نام «احياء علوم الدين» است که به زبان مادري خود يعني فارسي نوشته است. ناگفته نماند: «سيدحسين خديوجم» بعد از بررسي و مقابله 14 نسخه مختلف اين اثر بعد از 15 سال صرف زمان و تلاش و اهتمام بسيار آن را منتشر کرد. علاقهمندان به آثار ادبي و متون کهن ايران، از مطالعه اثر لذت ميبرند.
دربارهنويسنده: ابو حامد امام محمد غزالي (450 ـ 505 ه.ق ) متکلم و فقيه ايراني قرن پنجم، صاحب اثر «احياءعلوم الدين يا احياءالعلوم»
