برزیل اسکاتلند 1369

آن شب اتفاق افتاد. درست در دقایق آغازین آخرین روز بهار ۱۳۶۹ وقتی خانواده پیروز منتظر بودند تا بازی برزیل اسکاتلند را در جام جهانی فوتبال تماشا کنند، دست های سرنوشت زندگی متفاوتی را برای او و خانواده اش می نویسد...

زندگی زیر و رو شده ای که با مرگ دیگران و زندگی بازماندگان در غربت و تنهایی شروع می شود و با تمام نافرجامی هایش گاهی عشق را به ارمغان می آورد شعله امیدی که لحظه ای می درخشد اما سوسو می زند و خاموش می شود... سرزمینی که هیچ گاه وطن نمی شود و دوستانی که هیچ وقت جای خانواده را نمی گیرند و دشمنی که در جان رخنه می کند و شکست نمی خورد. همه اینها را سرنوشت برای پیروز می نویسد... در همان شب آخر بهار که زمین بی رحمانه می لرزد...

پیروز چه اسم قشنگی مثل زندگیش همیشه پیروز بوده توی همه جنگ های زندگی توی همه زخم هایی که از روزگار خورده اون واقعاً به جنگجوی بزرگه گاهی حس می کنم اگه جای اون بودم با دیوانه می شدم با خودم رو می کشتم واقعاً تلاشش رو دوست دارم چقدر جنب و جوشش زیاده ولی خیلی کم حرف می زنه خیلی کم از دردهای روحش میگه اما حس می کنم زخم های عمیقی داره ....