آئین سخنوری

سخنوری عنوان مراسم مشاعره‌ی درویشان طریقت عجم بود که در ماه‌های محرم و صفر و شب‌های ماه رمضان در بسیاری از تکیه‌ها و قهوه‌ خانه‌های ایران برگزار می‌شد. این گروه که سخنور نامیده می‌شدند، ضمن درویشی همه از کسبه‌ی بازار و پیشه‌وران بودند. کتاب حاضر متن شعرها و گفت‌وگوهای مراسم سخنوری را از دو نسخه‌ی خطی به دقت تصحیح کرده و مصطلحات و تعبیرات خاص آن‌ها را توضیح داده است و در مقدمه پیشینه‌ی این مراسم را بررسی کرده و پیوستگی تاریخی سخنوری را با آیین فتوت یا همان جوانمردی شرح داده است.