نمایشنامه ماچا

علیرضا میبینین؟ نمیدونین توی سالهای پایانی آلمان شرقی شهرها پر بودن از کافه های کوچیک مهمونیهای خونگی و جمع های موسیقی نیمه مخفی جاهایی که مردم توش سعی می کردن زندگی واقعی شونو از چشم دولت پنهان کنن از بیرون شهرها زنده و پرتحرک به نظر می اومدن اما در واقع زیرش ترس بی اعتمادی و سرکوب جریان داشت.(بلند می شود) به قول گونتر گراس یک جامعه ی پناهگاهی جامعه ای که مردمش به فضاهای کوچیک و امن و خصوصی عقب نشینی میکنن این فضاهای پناهگاهی دو تا نقش داشتن اول به مردم حس زندگی، آزادی و هویت میدادن دوم باعث میشدن انرژی اعتراضی جامعه توی یک محدوده ی امن تخلیه بشه یعنی چی؟

سپیده (گیج و منگ) یعنی کاری که اینا با ما می کنن