آواره و سایه اش

آواره و سايه‌‌اش
سيصد‌و‌پنجاه پارة فلسفي از فريدريش نيچه. در کتاب آواره و سايه‌اش، که در اصل دومين فصل جلد دوم کتاب انساني، بس بسيار انساني نيچه است، اما به صورت کتابِ مستقل نيز چاپ شده، نيچه در صدد خلاص کردن خود از قيدِ رمانتيسم است. او در اين اثر، چنانکه در يادداشت علي عبداللهي بر ترجم? فارسي آن اشاره شده، «به زيرکي ماري‌ست که به آساني پوست مي‌اندازد و از خطر رمانتيسم مي‌جهد.» علي عبداللهي در اين يادداشت، براي آشنايي خواننده با پيش‌زمين? اثر، دربارة بخش‌هاي ديگر کتاب انساني، بس بسيار انساني هم توضيحاتي داده است.
آواره و سايه‌اش از آثار اواخر دورة نخست تفکر نيچه است. اين اثر با گفت‌وگويي ميان آواره و ساي? او، که سايه آغازگر آن است، شروع مي‌شود. پس از اين گفت‌وگو، سيصد و پنجاه پارة فلسفي دربارة اخلاق، طبيعت، ادبيات، موسيقي و... مي‌آيد و بعد دوباره آواره و سايه مشغول گفت‌وگو مي‌شوند.
نيچه در اين اثر خود نيز مانند ساير آثارش انديشه‌هاي خود را نه به صورت آکادميک و نظام‌مند، بلکه در قالب پاره‌هايي شعرگونه بيان مي‌کند؛ پاره‌هايي که آميزة شعر و فلسفه‌اند و همچون ديگر آثار اين فيلسوف آلماني، حاويِ ترديدهايي بنيان‌برانداز در باورهاي رايج و تثبيت‌شده، به قصد رهايي از قيود گذشته و خلقِ انديشه و جهاني نو.
آواره و سايه‌اش با ترجمه و مقدم? علي عبداللهي در نشر مرکز منتشر شده است. ترجم? فارسي اين کتاب با بخشي با عنوان «نيچه در ايران» و نيز کتابشناسي آثار نيچه در زبان فارسي همراه است.
دربارة نويسنده: فريدريش ويلهلم نيچه(1900 – 1844)، فيلسوف، شاعر، منتقد فرهنگي، آهنگساز و فيلولوژيست کلاسيک آلماني.