رمان های جاویدان جهان: تصویر دوریان گری

دوريان گري از طريق بسيل با مردي به نام لرد هنري آشنا مي‌شود. لرد هنري مسائلي مانند زيبايي شناسي و لذت‌گرايي را به دوريان ياد مي‌دهد و دوريان بعد از درک اين‌ حقيقت که زيبايي‌اش فاني است دست به کارهايي مي‌زند و تصميماتي مي‌گيرد...
اسکار وايلد در مصاحبه‌اي گفته که هر سه شخصيت موجود در رمان تصوير دوريان گري در واقع بازتابي از شخصيت خود او هستند. او مي گويد:« بسيل هال‌وارد، کسي است که من فکر مي‌کنم هستم؛ لرد هنري کسي است کي دنيا از من مي‌بيند و در نهايت دوريان کسي است که من دوست دارم باشم.»
بخشي از کتاب تصوير دوريان گري:
لرد هنري هنوز نيامده بود. او هميشه موقع ملاقات دير مي‌آمد. مي‌گفت سر موقع حاضرشدن سر قرار، باعث اتلاف وقت است. دوريان از اين وضع کمي بدخلق به نظر مي‌رسيد و با انگشت‌هايي بي حال کتابي پرنقش و نگار و پر از تصوير مانون لِسکو را که در يک قفسه پيدا کرده بود ورق مي‌زد. تيک تيک‌هاي خشک و خسته کننده‌ ي ساعت ديواري لويي کوارتز عصباني‌اش مي‌کرد. يکي دوبار تصميم گرفت بلند شود و برود.
بالاخره صداي پاهاي آهسته‌اي را در راهرو شنيد و در اتاق باز شد. دوريان بي آنکه سرش را بلند کند، زير لب گفت: «چقدر دير آمدي هنري!»
صداي زنانه‌اي گفت:«آقاي دوريان گري» متأسفانه هنري نيست من‌ام.»
دوريان فوري نگاهي به طرف در انداخت و بلند شد و گفت:« ببخشيد فکر مي کردم که...»
-بله شما فکر مي‌کرديد شوهرم است. من خانم‌شان هستم. خيلي ببخشيد که من خودم را اين طور معرفي مي‌کنم. من شما را از روي عکس‌هاتان خيلي خوب مي‌شناسم. گمان مي‌کنم هنري بيست وهفت تا از عکس‌هاي شما را دارد.