وسوسه آنتونیوس قدیس

وسوسه آنتونیوس قدیس
داستانِ دیرینِ وسوسه و تقوا و جدال زهد با میل به گناه. گوستاو فلوبر در «وسوسه آنتونیوس قدیس» نمایشی قرون وسطایی را درباره آنتونیوس قدیس دستمایه قرار داده و با آمیختن این نمایش قدیمی با تجربه‌ها و دغدغه‌ها و دیده‌ها و شنیده‌ها و خوانده‌هایش اثری پدید آورده است که به گفته خودش حاصل تمام عمر اوست. «وسوسه آنتونیوس قدیس» آمیزه‌ای از نمایشنامه و رمان و شعر است و مضمون آن یادآور «فاوست» گوته. فلوبر در این اثر داستان آنتونیوسِ قدیس را روایت می‌کند که هنگام عزلت‌نشینی در صحرای طیبه شیطان بر او ظاهر می‌شود تا همچون مفیستوفلس در «فاوست» گوته او را از راه به در برد و این گونه است که جدال آنتونیوس با نفس و وسوسه‌های شیطانی آغاز می‌شود. شیطان در این کتاب می‌کوشد که آنتونیوس را به انواع وسوسه‌ها بفریبد و او را به گناه وادارد. فلوبر سالیان بسیار با این اثر درگیر بوده و سه بار، در دوره‌های زمانی مختلف، آن را نوشته است. در بخشی از این کتاب می‌خوانید: «... شترهایمان همچنان به تاخت می‌رفتند. و گذشتیم و دیگر کسی را ندیدم.
اول، گور فرعونی را چون مأواگاه اختیار کردم. اما در این قبیل کاخ‌های زیرزمینی افسونی در جریان است؛ جایی که ظلماتش گویا از دود کهنه بخورهای معطر اشباع شده است. از قعر تابوت صدایی زنجموره‌کنان به گوشم رسید که مرا به خود می‌خواند...»
«وسوسه آنتونیوس قدیس» با ترجمه کتایون شهپرراد و آذین حسین‌زاده، همراه با مقدمه‌ای درباره این اثر، در انتشارات نیلوفر منتشر شده است.
درباره نویسنده: گوستاو فلوبر (1880 – 1821)، داستان‌نویس فرانسوی.