نسترن های صورتی

کتاب «نسترن‌هاي صورتي» نوشته رضا جولايي
کتاب «نسترن‌هاي صورتي» نوشته رضا جولايي داراي ده داستان کوتاه است. داستان‌ها بيشتر به دوران قديم و قاجار در ايران برمي‌گردند و گاهي با شيوه‌اي معمايي و پليسي ذهن خواننده را درگير مي‌کنند. فضاي تاريخي و غير رسمي، همراه با هيجان و ترس در روايت داستان‌ها بيان مي‌شوند. شيوه روايي جولايي منحصر به فرد است و او بيشتر شخصيت‌ها را در کنار اتفاقات تاريخي قرار مي‌دهد و مسير قصه‌اش را مي‌سازد.
بهتر است بدانيد: مجموعه داستان‌هاي «نسترن‌ها صورتي» پس از بيست و دو سال دوباره جديد چاپ شده‌ است.
درباره کتاب «نسترن‌هاي صورتي»
مجموعه داستان‌هاي کتاب هر کدام موضوع و شيوه روايي متفاوتي دارند. شاهزادگان و اشراف‌زادگان قاجاري از شاخصه‌هاي بيشتر داستان‌ها هستند و علاوه بر زوال اشرافيت، ديگر طبقات اجتماعي هم در داستان‌ها به تصوير کشيده شده‌اند. در داستان «نسترن‌هاي صورتي» که هم نام با عنوان کتاب است، خاطرات پزشکي را مي‌خوانيم. پزشک خودش دچار بيماري شده و متوجه مي‌‌شود که فرصت اندکي براي زندگي دارد. در راه خانه با چند بيمارش مواجه مي‌شود که هر کدامشان از زحمات او تشکر و قدرداني مي‌کنند. در نهايت پزشک به خانه‌اش مي‌رسد و حالا زماني است که بايد نتيجه آزمايشات خود را با همسرش در ميان بگذارد اما...
فهرست داستان‌هاي کتاب عبارتند از: شاهزاده‌ي آبي، تقاص، مونس و مردخاي، مزدور، دره‌ي پريان، بي‌بي هور، سرود تاريکي، کشيک شبانه، نسترن‌هاي صورتي و سرود ارمياء.
در بخشي از داستان «مزدور» مي‌خوانيم:
در يک لحظه وجودش براي من واقعيت پيدا کرد. زاده شد، پيدايش کردم. گفت: «توي اين گرما، براي يک جرعه ليموناد يا شربت خنک چه‌قدر حاضري بدهي؟» پشت خاک‌ريز‌ها ايستاده بوديم و گلوله‌ي توپ‌هاي صحرايي که با بي‌دقتي نشانه‌گيري مي‌شد، پشت‌سرمان بر زمين مي‌ريخت. جلوِروي‌مان جنازه‌ها اين‌سو و آن‌سو تخت خوابيده بودند.
نگاهش کردم، با دلخوري يا شايد غضب. چه مکان نامناسبي بود براي شوخي. تا چند دقيقه‌ي ديگر ممکن بود يکي يا هر دوي‌مان بميريم و من تازه او را پيدا کرده بودم. خودش بود با همان نشاني‌ها: قامت باريکي با صورت گرد سفيد و ته‌ريش حنايي و چشم‌ها پف‌کرده‌ي آبي.
روي خاک‌ريز به زانو نشست و خاک را کنار زد و يک تکه جل نمد بيرون آورد. پيش از آنکه بازش کند گلوله‌اي در نزديکي ما به زمين خورد و خاک و سنگ به هوا پاشيده شد. خود را به گوشه‌اي انداختم. وقتي سر بلند کردم او را ديدم که با شکم به زمين افتاده. مثل مرده بي‌حرکت بود، اما پيش از آن که به او نزديک شوم تکاني خورد و خاک را از سرشانه‌ها و تنش تکان داد گفت: «نزديک بود ها!» و تکه نمدي راکه در بغل گرفته بود بازکرد و گفت: «با من بيا.»
ترديدم را که ديد گفت: «يک لحظه بيش‌تر طول نمي‌کشد.» وقتي ديد باز هم تکان نمي‌خورم، از لاي نمد سر بلوني خوش‌تراش سه‌گوشي را بيرون آورد و نشانم داد. تلألوِ مايع طلايي رنگ درونش و انعکاس خورشيد داغ بعدازظهر اواخر تابستان روي شيشه، طيفي رنگارنگ پيش چشمانم آورد و يک لحظه مرگ را از ياد بردم. زرد و سبز و سرخ و بنفش...
درباره نويسنده کتاب «نسترن‌هاي صورتي»
رضا جولايي نويسنده و ويراستار ايراني است. او سال 1329 در تهران زاده شد. جولايي بيشتر در داستان‌هايش از دوره‌هاي تاريخي و دوران قاجار بهره مي‌برد. وي در اين سال‌ها هم رمان و هم مجموعه داستان‌ براي مخاطبانش نوشته است. رضا جولايي درباره خودش اين چنين مي‌گويد: «کلاس پنجم که شاگرد اول شدم پدرم برايم 10 کيلو کتاب خريد. آن زمان گوتنبرگ کتاب را کيلويي مي‌فروخت. خيلي‌ها با اين مسئله مخالف بودند ولي به نظر من خدمت خيلي بزرگي کرد، به نسلي امثال من که به اين واسطه توانستيم کتاب بخوانيم. «جنگ و صلح» را من در سن 12 سالگي خواندم و 14 ساله بودم که شروع کردم به نوشتن. دوره‌اي که انتخاب کردم جنگ‌هاي ايران و روس و لشگرکشي‌هاي عباس ميرزا بود. 50 صفحه نوشتم که مهر ماه شد، مدارس باز شد و نتوانستم ادامه بدهم ولي به يادگار دارمش. به گمانم خواندن «شازده احتجاب» خيلي مؤثر بود.»
کتاب‌هاي رضا جولايي عبارتند از: «حکايت سلسل? پشت‌کمانان»، «جامه به خوناب»، «شب ظلماني يلدا و حديث دردکشان»، «تالار طربخانه»، «سوء‌قصد به ذات همايوني»، «جاودانگان»، «باران‌هاي سبز»، «سيمياب و کيميايي جان»، «برکه‌هاي باد»، «يک پرونده کهنه»، «شکوفه‌هاي عناب»، «پاييز 32» و «ماه غمگين، ماه سرخ».
يادآوري مي‌شود؛ نويسنده براي مجموعه داستان «جامه به خوناب» توانست لوح زرين و گواهي افتخار بهترين مجموعه داستان پس از انقلاب را دريافت کند. همچنين رمان «يک پرونده کهنه» در سال 1396 جايز? احمد محمود را برنده شد. از ديگر جوايز دريافتي جولايي مي‌توان به رمان «سيماب و کيمياي جان» اشاره کرد. رمان مذکور علاوه بر جايز? ادبي اصفهان در سال 1382 در همان سال در زمر? رمان تحسين شد? هيئت داوران جايز? ادبي مهرگان قرار گرفت. همچنين نامزد جايز? منتقدان و نويسندگان مطبوعاتي در سال 1382 شد.
چاپ و نشر کتاب «نسترن‌هاي صورتي»
مجموعه داستان «نسترن‌هاي صورتي» را نشر چشمه پس از دو دهه دوباره براي دوستداران داستان ايراني چاپ و منتشر کرده است.