سرخِ سفيد
خُردهروايتهايي از تاريخ معاصر ايران که در يک خط داستانيِ اصلي به هم ميآميزند. در رمان سرخِ سفيد، نوشته مهدي يزدانيخُرم، با داستانهاي آدمهايي عادي سر و کار داريم که سرنوشتشان به نحوي با وقايع مهم تاريخ معاصر ايران، به ويژه وقايع سالهاي پاياني حکومت پهلوي و سالهاي آغازين انقلاب، گره ميخورد. در سرخِ سفيد تاريخ و حواشي آن را از منظر طنز و تراژدي تماشا ميکنيم. شخصيت اصلي اين رمان يک نويسنده رزميکار است، در حال مبارزه براي گرفتن کمربند مشکي. در حين پانزده مبارزه اين رزميکار، تکههايي از تاريخ به صحنه احضار ميشود. در بخشي از اين رمان ميخوانيد: «... مهتابيهاي خاکگرفته رختکن و سروصداي برخوردِ استخوانِ پاها با ميتها هم نميتواند جلو شاعر را بگيرد که گاهي توي ذهنِ کيو کوشين کا ميچرخد و بعد که ناپديد ميشود، باز سايههاي آن صد تفنگچي مشروطهخواه است که شبي وسطِ تونلِ رسالت از زيرِ زمين و از دلِ يک گودال پيدايشان شد و به نويسنده که با ساکِ بر دوش در فاصله ميانِ دو تونل، روي چمنها، نشسته بود و در شوکِ رفتن نامزدش که قرار بود زنش شود و نشد زارزار گريه ميکرد، نزديک شدند و بيتوجه گفتند که ميدانند همهشان مُردهاند و دستشان کوتاه است از دنيا و دنيا مزرعه آخرت است و... که نميتوانند بروند آنورِ تونل... و بعد هم گفتند در راهِ فتحِ تهران بودند که کوه ريزش ميکند و همهشان بدون شليکِ حتا يک تير جان ميدهند...»
رمان سرخِ سفيد در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: مهدي يزدانيخُرم (- 1358)، داستاننويس، روزنامهنگار، منتقد ادبي و ويراستار ايراني.
رتبه گودريدز: 3/73 از 5.
