خانه ی لهستانی ها

خانه‌ي لهستاني‌ها
ماجراهاي مردمي فقير، ساکن در اتاقهاي خانه‌اي قديمي در جنوب تهران در سالهاي پيش از انقلاب. در رمان «خانه‌ي لهستاني‌ها»، نوشته مرجان شيرمحمدي، از زبان پسري به نام سهراب حکايتِ فقر، مسائل فرهنگي و اجتماعي و خوشي‌ها و ناخوشي‌هاي آدمهايي را مي‌خوانيم که در اتاقهاي اجاره‌اي خانه‌اي که روزگاري لهستاني‌هاي مهاجر در آن زندگي مي‌کرده‌اند ساکن‌اند. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيد: «همه‌ي مستأجرهاي خانه‌اي که ما توش زندگي مي‌کرديم مثل ما ندار بودند، ولي دست کم بيشترشان يک مرد داشتند. توي آن خانه، مادر من بود که شوهر نداشت و خاله پري. مادام و نصيبه خانم و بانو هم که پير بودند. بقيه‌ي زن‌ها شوهر داشتند، يعني بهجت خانم، ثروت خانم که برعکسِ اسمش فقير بود و مريم خانم، مادر مسعود و محمد که ما به‌ش مي‌گفتيم ممل و عزت خانم که برعکس اسمش عزتي نداشت و مدام از شوهرش کتک مي‌خورد و همدم خانم. همدم خانم هم از شوهرش کتک مي‌خورد. قاسم آقا شوهر همدم خانم توي يک سلماني کار مي‌کرد و بعضي جمعه‌ها اگر هوا خوب بود، توي حياط، موهاي مردهاي خانه و ما بچه‌ها را کوتاه مي‌کرد. مرد بدي نبود، ولي دستِ بزن داشت. قاسم آقا پدر فريدون بود. فريدون بهترين رفيقم بود و بيخ ديواري‌اش حرف نداشت. ما دور از چشم مادرم بيخ ديواري بازي مي‌کرديم. مادرم از بيخ ديواري بدش مي‌آمد و مي‌گفت بازي لات‌هاست. مادرم از لات‌ها خوشش نمي‌آمد، برعکسِ خاله پري که توي زندگي‌اش عاشق يک لات شده بود.»
«خانه لهستاني‌ها» در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: مرجان شيرمحمدي (- 1352)، بازيگر و داستان‌نويس ايراني.
رتبه گودريدز: 3/42 از 5.