جامعه شناسی خودکامگی - تحلیل جامعه شناختی ضحاک ماردوش

جامعه‌شناسي خودکامگي: تحليل جامعه‌شناختي ضحاک ماردوش
تحليل و بررسي فرهنگي و جامعه‌شناختي ريشه‌هاي خودکامگي و پيدايش حاکمان مستبد در تاريخ گذشته ايران، با نگاه به داستان ضحاک ماردوش. علي رضاقلي در کتاب «جامعه‌شناسي خودکامگي: تحليل جامعه‌شناختي ضحاک ماردوش» داستان ضحاک ماردوش در شاهنامه را مبنايي قرار داده است تا بر اساس آن پاسخي براي اين پرسش بيابد که چرا تاريخ گذشته ايران اين‌قدر مستعد ظهور حاکمان مستبد و خودکامه بوده است؟ به اعتقاد رضاقلي پادشاهان خودکامه‌اي نظير مسعود غزنوي و تيمور و نادر شاه و آقامحمد خان قاجار از دل جوامعي بيرون آمده‌اند که مردم آن به خودکامگي گرايش داشته‌اند. در اين کتاب از رابطه نظام سياسي با نظام اجتماعي و فرهنگ جامعه سخن رفته است. رضاقلي، چنانکه در مقدمه کتاب آمده، «برآمدن خودکامگان» را «از ويژگيهاي عمومي تاريخ گذشته ايران» مي‌داند و در بخش‌هاي مختلف کتاب مي‌کوشد ريشه فرهنگي و اجتماعي اين پديده و نتايج و تأثيرات خودکامگي را بررسي و تحليل کند.
جامعه سنتي يا قبيله‌اي، حاکميت نيروهاي مرموز، قدرت مطلق و خصومت، حاکميت سياسي و حاکميت مدني، اصلاحات از بالا، توسعه صنعت از بالا، شيوه برخورد با ستم، توطئه دايمي و بي‌ثباتي سياسي، فرق ساختار پادشاهي ايران با پادشاهي در غرب، مبارزه با خودکامگي، غارت زنان و بچه‌ها و اثرات اجتماعي آن، ساختار جهل و خرافات و نظريه سياسي فردوسي از جمله موضوعاتي هستند که در اين کتاب درباره‌شان بحث شده است.
«جامعه‌شناسي خودکامگي: تحليل جامعه‌شناختي ضحاک ماردوش» در نشر ني منتشر شده است.
درباره نويسنده: علي رضاقلي (- 1326)، پژوهشگر ايراني حوزه جامعه‌شناسي و علوم سياسي.
رتبه گودريدز: 3/87 از 5.