جاهای تاریک

جاهاي تاريک
رماني درباره شر و جنايت. گيليان فلين در رمان «جاهاي تاريک» داستان زني به نام ليبي دي را نوشته است که جنايتي که در کودکي‌اش رخ داده روح او را زخمي کرده و بر زندگي‌اش اثر گذاشته است. ليبي دي نمي‌خواهد اين واقعه شوم را به ياد بياورد، اما سالها بعد از وقوع آن جنايت هولناک نامه‌اي کوتاه به دستش مي‌رسد که او را وادار به يادآوري گذشته و آن فاجعه کابوس‌وار مي‌کند. ماجرا از اين قرار است که وقتي ليبي هفت ساله بوده مادر و دو خواهرش کشته مي‌شوند و تنها او از اين جنايت جان به در مي‌برد. ليبي برادرش را به عنوان قاتل معرفي مي‌کند. او اکنون گذشته‌اش را مرور مي‌کند و ماجرا از طريق يادآوري‌ها و رجوع او به گذشته روايت مي‌شود. رمان «جاهاي تاريک» دستمايه اقتباس سينمايي نيز بوده است. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيد: «بچه تودل‌برويي نبودم و تبديل به بزرگسالي شدم که اصلاً نمي‌شد دوستش داشت. اگر قرار بود از روحم طرحي بزنند، خط‌خطي‌هايي از کار درمي‌آمد که با دندان نيش کشيده باشند.
مارسِ باراني را با فلاکت توي تختم دراز کشيده بودم و مطابقِ يکي از سرگرمي‌هاي معمولم، به کشتن خودم فکر مي‌کردم. خيال‌پردازي در بعدازظهري ملايم: تفنگي شکاري، دهان من، يک بنگ و کله‌ام که هي تکان‌تکان مي‌خورد، يک‌بار، دو بار، خون روي ديوار، شتک، شپلق. ملت مي‌پرسند: "دلش مي‌خواست دفنش کنند يا بسوزانندش؟ براي تدفين کي‌ها را دعوت کنيم؟" و هيچ‌کس هم نمي‌داند.»
«جاهاي تاريک» با ترجمه مهدي فياضي‌کيا در نشر چترنگ منتشر شده است.
درباره نويسنده: گيليان فلين (- 1971)، داستان‌نويس و فيلمنامه‌نويس امريکايي.