وزارت ترس

وزارت ترس
در بحبوحه بمبارانهاي جنگ جهاني دوم در لندن گذرِ مردي به نام آرتور رو به يک گاردن‌پارتي مي‌افتد. آرتور در اين گاردن‌پارتي برنده يک کيک مي‌شود و اين واقعه، که در آغاز خوش مي‌نمايد، دردسري را براي آرتور رقم مي‌زند. در کيک پيامي از جانب سازماني درج شده است. اين پيام بايد به شخصي خاص مي‌رسيد، اما افتادن کيک به دست آرتور نقشه را بر هم زده و اين سرآغاز داستاني پُرماجراست. گراهام گرين در رمان «وزارت ترس»، مانند بسياري از آثار ديگرش، با قصه‌اي پرکشش و ماجرامحور، هم اسباب سرگرمي مخاطب را فراهم مي‌کند و هم زمينه تأمل در مسائل اساسي بشري و کاوش در پيچيدگي‌هاي انسان و موقعيت او در جهان را فراهم مي‌آورد. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيد: «ارتش استخدامش نکرده بود و تجربه کوتاهش در نيروي پليس شهري کاملاً منزوي‌اش کرده بود. آن‌ها هم ديگر او را نمي‌خواستند. اگر به خاطر وابستگي‌اش به لندن نبود مي‌توانست در کارخانجات اسلحه‌سازي کاري پيدا کند. شايد اگر همه خيابان‌هايي که مي‌شناخت و دوست مي‌داشت در بمباران‌ها ويران مي‌شدند، از اين وابستگي رها مي‌شد و مي‌توانست لندن را ترک کند – مي‌توانست کاري در يک کارخانه در نزديکي ترامپينگتون پيدا کند. بعد از هر حمله هوايي از خانه بيرون مي‌رفت و با کورسويي از اميد شهر را زير پا مي‌گذاشت تا ببيند اين رستوران يا آن فروشگاه هنوز پابرجاست يا نه – انگار که ميله‌هاي سلول انفرادي‌اش را يکي‌يکي سست مي‌کرد.»
ترجمه ناهيد تبريزي – سلامي از رمان «وزارت ترس» در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: گراهام گرين (1991 – 1904)، داستان‌نويس، نمايشنامه‌نويس، روزنامه‌نگار، فيلمنامه‌نويس و منتقد ادبي و سينمايي اهل انگلستان.