دولت

برایش کاریکاتور می کشیدند سرویس های جاسوسی و ضد جاسوسی سایه به سایه اش می رفتند؛ وقتی در وودز هول با دو تن از دوستان مؤنتش قدم میزد دستگیرش کردند و یک چمدان پر از دست نوشته ها و نامه هایش در کانتیکات به سرقت رفت خونش که به جوش آمد به مدیر ویلسون تاخت.

او زنده نماند تا سیرک بزرگ ورسای یا شرارت های علنی دار و دسته اهایو را ببیند. او شش هفته پس از پایان جنگ جهانی اول در حالی درگذشت که برای نوشتن جستاری درباره بنیان های رادیکالیسم آینده در آمریکا برنامه ریزی می کرد. اگر آدم ها روح داشته باشند. بورن هم روحی دارد. روح ریزه میزه ی کج و معوج نترسی در خرقه سیاه که هنوز جست و خیزکنان در خیابان های کثیف و قدیمی آجر فرش و سنگفرشی که در مرکز نیویورک هستند. با قهقهه ای بی صدا مستانه فریاد میزند: «جنگ عامل موفقیت دولت است.»