شیطان

شیطان از جمله آثار کمتر شناخته‌شده‌ی لئو تولستوی است که پس از مرگ او منتشر شد و به‌نوعی بازتاب‌ دهنده‌ی تجربه‌ها و دغدغه‌های شخصی نویسنده درباره‌ی وسوسه، گناه و نبرد میان عقل و غریزه است. داستان در فضای روستایی روسیه‌ی قرن نوزدهم شکل می‌گیرد و با تمرکز بر زندگی یوگنی ایرتنیف، به بررسی بحران‌ های اخلاقی و روانی یک جوان اشراف‌زاده می‌پردازد. تولستوی در این رمان، با نگاهی انتقادی و گاه بی‌ رحمانه، به روابط میان طبقات اجتماعی، نقش زنان در جامعه و تأثیر سنت‌ها و باورهای مذهبی بر رفتار انسان‌ها پرداخته است. ساختار کتاب روایتی خطی دارد و با توصیف دقیق محیط، شخصیت‌ ها و جزئیات زندگی روزمره، خواننده را به درون دنیای ذهنی و عاطفی قهرمان داستان می‌ برد. نکته‌ ی جالب درباره‌ ی این اثر، وجود دو پایان متفاوت است که هر دو توسط نویسنده نوشته شده‌اند و نشان‌دهنده‌ ی تردید ها و کشمکش‌ های درونی او هستند. شیطان نه‌ تنها داستانی درباره‌ی یک وسوسه‌ی شخصی، بلکه تلاشی برای فهم عمیق‌ تر ماهیت انسان و مرزها ی اخلاقی اوست.