فلسفه حماقت

ابلهی که نقش اول زندگي تو را بازی می کند همان کسی است که هر صبح در آينه به او نگاه می کنی. هدف فلسفه به‌طور کلی رسيدن به دانايی است و نه پرداختن به حماقت؛ اما اسوندسن هدفی متواضعانه‌ تر دارد: مي‌خواهد اندکی از ميزان حماقت و بلاهت‌ ما در زندگي کم کند. به اعتقاد او هرکس بدون آگاهی از حماقت درونی خود به دنبال خرد برود، در دام توهم دانايی گرفتار و به احمقی ابله بدل مي‌شود. هدف اين کتاب فراهم آوردن فرصتی است تا بتوانيم درباره حماقت خودمان بيشتر تأمل کنيم تا حماقت ديگران. هرچند فرصت کافی براي تشخيص حماقت ديگران را هم فراهم می کند. از متن کتاب واژه‌های «احمق» و «ابله» به‌طور معمول درباره ديگران به کار می روند، حتي اگر گاهی به گذشته خودمان نگاه می کنيم و مي گوييم: «واي، چقدر اون وقت‌ ها احمق بودم». اکثر افراد در زمان کوتاهی به اين خودآگاهی و خودشناسی مي رسند، اما عده‌ اي ديگر زمان زيادی نياز دارند تا متوجه حماقت و بلاهت خود شوند. برخی نيز اغلب هيچ‌ گاه به اين آگاهی نمی رسند.