گرگ و میش

پنج سال است که ونسا دیگر وجود ندارد؛ او رفته است. پس از او، فقط آثار هنری و مجسمه‌هایی که ساخته بود، به‌جا مانده‌اند و راز ونسا را در خود نهفته‌اند. نمایشگاه‌های بسیاری خواهان برگزاری گالری‌های اختصاصی برای ونسا چپمن هستند. تاکنون هیچ‌کدام از این نمایشگاه‌ها رازی را که در یکی از مجسمه‌ها پنهان است، درنیافته بودند؛ اما سرانجام ماه از پس ابر بیرون آمد و آنچه در دل یکی از آثار در انتظار کاشف خود نشسته بود، آشکار شد: رازی از جنس یک جسد. کتاب گرگ و میش (The Blue Hour) نوشته‌ی پائولا هاوکینز (Paula Hawkins) ما را با پرونده‌ای معمایی و جنایی همراه می‌کند.

سال‌ها پیش از مرگ ونسا چپمن، همسرش، جولیان چپمن، ناپدید شد و دیگر هیچ‌کس از او رد و نشانی نیافت. خواهر جولیان، به‌دلیل آنکه ونسا هرگز در جست‌وجوی او برنیامد و برایش اهمیتی نداشت که چه بر سر جولیان آمده است، ونسا را مقصر گم شدن برادر خود می‌داند.

پائولا هاوکینز، داستان معمایی گرگ و میش را با عقب‌گردهای مداوم همراه کرده است. ما دائماً از زمان حال، که در مجسمه‌ی ونسا چپمن یک استخوان انسان پیدا شده و این استخوان سندی است برای اثبات اینکه ونسا قاتل است، به دورانی می‌رویم که ونسا و همسرش با یکدیگر مشغول زندگی هستند. روابط این افراد، شخصیت‌های فرعی و ارتباطاتی که بین کاراکترهای رمان جنایی گرگ و میش برقرار می‌شود، بخش‌هایی از حقیقت را برای ما نمایان می‌کند؛ حقیقتی که شاید حتی در کابوس‌هایمان نیز توقع رخ دادن چنین حادثه‌ی هولناکی را نداشته باشیم.