کتاب «تاملاتي در باب گيوتين و دار» اثر آرتور کوستلر، آلبر کامو
دو رساله از آلبر کامو و آرتور کوستلر درباره مجازات اعدام که در قالب يک کتاب منتشر شدهاند. کتاب «تاملاتي در باب گيوتين و دار» شامل دو متن مجزا از دو نويسندهاي است که در مورد مهمترين مسائل دورانشان موضع داشتند و عقايد سياسي و اجتماعيشان را در آثار مختلفشان تشريح کردهاند.
موضعگيري کامو و کوستلر در دو رسالهاي که در کتاب «تاملاتي در باب گيوتين و دار» منتشر شده صرفا اعتراضي به اعدام نيست بلکه بحث کردن درباره تمايلي است که در نهاد آمي وجود داشته است و آن خودتخريبگري اخلاقي است.
کامو و آرتور کوستلر در دو رسالهاي که درباره مجازات اعدام نوشتهاند هر دو به اين عمل اعتراض کردهاند و اين وجه مشترک باعث شده که اين دو متن در قابل يک کتاب با نام «تاملاتي در باب گيوتين و دار» به فارسي ترجمه و منتشر شود.
مروري بر کتاب «تاملاتي در باب گيوتين و دار»
کتاب «تاملاتي درباب گيوتين و دار» داراي دو قسمت مجزا است. قسمت اول شامل رسالهاي از آرتور کوستلر با عنوان «تاملاتي در باب دار» است. اين رساله داراي سه بخش با نامهاي «سنت و تعصب»، «قانون» و «پايان کابوس» است.
کوستلر در پيشگفتار رسالهاش که در کتاب «تاملاتي درباب گيوتين و دار» منتشر شده، ميگويد در زمان جنگ داخلي اسپانيا وقتي به اتهام جاسوسي سه ماه را در زندان گذراند هر دم منتظر اجراي حکم اعدامش بود. اين سه ماه موجب به وجود آمدن دلمشغولي شخصي در کوستلر نسبت به موضوع مجازات اعدام ميشود.
بخش عمدهاي از آنچه که کوستلر در کتاب «تاملاتي درباب گيوتين و دار» مطرح کرده، بر دادهها و واقعيتها استوار است. با اين حال کوستلر ميگويد مجازات اعدام تنها مسئله آمار و محاسبه سود و زيان نيست بلکه مسئله احساسات و اخلاقيات هم هست. کوستلر ميگويد هربار که در کشور به اصطلاح صلحطلب، گردن يک انسان با اعدام شکسته ميشود خاطرات آن سه ماه همچون عفونت جراحتي التيام نيافته بيرون ميزنند. او ميگويد هرگز به آرامش راستين دست پيدا نميکند مگر آنکه اعدام برانداخته شود. کوستلر موضعي بيطرف نسبت به مجازارت اعدام ندارد و ميگويد دعوياي منصفانه مستلزم آن است که واقعيتها و اعداد و ارقامي که ارايه ميشوند صحيح باشند، و ديگر اينکه نبايد حقايق را وارونه جلوه داد يا سخني خارج از بستر بحث گفت؛ نه اينکه قلب و قصد خويش را از آن دعوي کنار گذاشت.
قسمت بعدي کتاب «تاملاتي درباب گيوتين و دار»، رسالهاي از کامو با عنوان «تاملاتي در باب گيوتين» است. مجازات اعدام يکي از دلمشغوليهاي سياسي و فکري هميشگي کامو بود.
کامو در رسالهاي که در کتاب «تاملاتي درباب گيوتين و دار» از او منتشر شده، بحث عدالت و مجازات اعدام را مطرح کرده است. او اگرچه صراحتا با مجازات اعدام مخالف است اما به خوبي ميداند که حذف اين مجازات چيزي نيست که به سادگي به دست بيايد و در اثرش درباره اين پيچيدگي بحث کرده است.
اين رساله کامو که در کتاب «تاملاتي درباب گيوتين و دار» منتشر شده، از متنهاي نظري مهم کامو به شمار ميرود که مورد توجه زيادي بوده است. يکي از کساني که به اين رساله کامو توجه کرده، ژاک دريدا است که به تحليل آراي کامو در اين متن پرداخته است.
درباره آرتور کوستلر و آلبر کامو نويسندگان کتاب «تاملاتي در باب گيوتين و دار»
آرتور کوستلر، نويسنده و روزنامهنگار مجارستاني، در پنجم سپتامبر 1905 در بوداپست به دنيا آمد. او در نوجواني همراه با خانوادهاش به وين رفت و پس از فارغالتحصيلي در دبيرستان براي تحصيلات دانشگاهي وارد دانشگاه وين شد. آرتور کوستلر از سال 1927 کار نوشتن را شروع کرد. او همچنين به روزنامهنگاري هم مشغول بود و تنها روزنامهنگاري بود که در سفر علمي گرافزيپلين به قطب شمال حضور داشت. در هنگام جنگ داخلي اسپانيا کوستلر يکي از کساني بود که در ميدان نبرد حاضر شد. او طرفدار جمهوريخواهان بود و بهعنوان خبرنگار روزنامه نيوز کرونيکل عازم مالاگا شد و پس از سقوط مالاگا گرفتار ارتش فرانکو شد. سرانجام با وساطت وزارت امور خارجه انگلستان با يک زنداني ديگر مبادله شد و به انگلستان بازگشت. کوستلر که در آغاز به چپ گرايش داشت در زمان حکومت استالين به منتقد سرسخت حکومت او تبديل شد. او در ابتداي دهه سي ميلادي به حزب کمونيست آلمان پيوسته بود اما زمان دادگاههاي مسکو از حزب کنار کشيد و به انتقاد از عملکرد اتحاد جماهير شوروي پرداخت. کوستلر با شروع جنگ دوم جهاني سردبيري يک هفتهنامه فرانسوي را بر عهده داشت که مواضع ضدهيتلر و ضداستاليني داشت. کوستلر يهودي بود و با روي کار آمدن نازيسم به مخالفتي دامنهدار با آن پرداخت. کوستلر نويسنده و روزنامهنگاري بود که حضوري فعال و موثر در وقايع تاريخي و سياسي دورانش داشت و از اينرو بازداشت و حتي به اعدام محکوم شده بود. مشهورترين اثر او، رماني است با عنوان «ظمت در نيمروز» که اثري است عليه آنچه در دوره حکومت استالين در جريان بود. به جز «ظملت در نيمروز» آثار ديگري از کوسلتر به فارسي ترجمه شدهاند که از ميان آنها ميتوان به «گفتوگو با مرگ» و «از ره رسيدن و بازگشت» اشاره کرد.
آلبر کامو، رماننويس، نمايشنامهنويس، روزنامهنگار و روشنفکر فرانسوي-الجزايري، در سال 1913 از پدري الجزايري و مادري اسپانيايي به دنيا آمد. تمام کودکياش را با مادر در يک محله فقيرنشن الجزيره سپري کرد چرا که پدرش در سال 1914 کشته شده بود. فقر اين دوران تاثير مهمي بر کامو گذاشت و به درک او از جهان پيرامون کمک بزرگي کرد. کامو خيلي زود شروع به نوشتن کرد و به عنوان بازيگر هم مشغول کار شد. او عضو حزب کمونيست هم شد اما تنها يک سال در حزب ماند و از آن خارج شد. کامو زندگي کوتاه اما پرباري داشت و به عنوان يکي از نويسندگان و روشنفکران شاخص قرن بيستم شناخته ميشود. در کارنامه او نمايشنامه، داستان و آثاري با درونمايه فلسفي ديده ميشود. در سال 1959 کامو بر اثر تصادف از دنيا رفت. او برنده جايزه نوبل ادبي هم شده بود. «سقوط»، «کاليگولا»، «اسطوره سيزيف» «طاعون»، «بيگانه»، «سوءتفاهم» و «نوادگان خورشيد» برخي از آثار کامو هستند که به فارسي ترجمه شدهاند.
درباره ترجمه کتاب «تاملاتي در باب گيوتين و دار»
کتاب «تاملاتي در باب گيوتين و دار» با ترجمه مشترک وحيد طباطبايي و مرتضي عسکري در نشر نيلوفر منتشر شده است.
وحيد طباطبايي، متولد 1371، مترجم و نويسنده ايراني است. از ترجمههاي او ميتوان به کتابهاي «سن و سرمايهداري» و «سرگرمي تا سرحد مرگ» اشاره کرد. از او يک اثر تأليفي هم با عنوان «عکاسي در پساآرمانشهر» منتشر شده است.
مرتضي عسکري، متولد 1356، مترجم ايراني است. «کنفوسيوس»، «به عشق پسرم» و «دگرگوني» از ديگر آثاري است که با ترجمه مرتضي عسکري منتشر شده است.
