شب نشینی با شکوه

اساس داستان‌هاي غلامحسين ساعدي بر ترس شخصيت‌هاي داستان است. تخيل عنصر اصلي آثارش مي‌باشد. او يکي از پيشگامان داستان‌نويسي درباره‌ي دنياي ارواح و اشباح است. کتاب شب‌نشيني باشکوه شامل دوازده داستان کوتاه است که در سال 1339 نگاشته شده‌است. عنوان داستان‌هاي شب‌نشيني باشکوه عبارت‌اند از: چتر، مراسم معارفه، خواب‌هاي پدرم، حادثه به خاطر فرزندان، ظهر که شد، مفتش، دايره? درگذشتگان، سرنوشت محتوم، استعفانامه، مسخره نوانخانه، مجلس توديع
در بخشي از کتاب شب‌نشيني باشکوه مي‌خوانيد:
برنامه را آقاي شهردار افتتاح کردند. تا ايشان از جايگاه مخصوص پشت ميز خطابه برسند، مدير گنج دانش، ميکروفون را امتحان کردند، معاون اداره‌ي قند و شکر ليواني آب روي ميز گذاشتند و آقاي قدبلندي که رديف اول نشسته بود، بلند شد و چراغ روي ميز را روشن کرد. ساعتي از شب رفته بود، ابر ضخيمي آسمان را گرفته بود، گاه‌به‌گاه آذرخش بدرنگي از پنجره به داخل تالار مي‌ريخت.