ژلوزی

ژَلوزي
طرحِ احتمالِ خيانتي که قطعيتي در وقوع آن نيست. آلن روب – گري‌يه در رمان ژَلوزي داستاني از حسادت و بدگماني را روايت مي‌کند، اما نه به شيوه کلاسيک، بلکه با قواعد رمان نو که روب – گري‌يه خود يکي از بنيانگذاران و نظريه‌پردازان آن است. ژَلوزي رماني نو است که با تمرکزي شديد بر اشياء، جزئيات عيني و تصاوير و حرکات روايت مي‌شود. در ژَلوزي صرفاً نشانه‌هاي مشهود هستند که پايه حدس و گمان در باب آنچه را که در حال رخ دادن است مي‌سازند. مردي در حال مشاهده معاشرت همسرش با مردي ديگر است. اما آيا اين معاشرت به معناي روابطي پنهان ميان آن دو است؟ روب – گري‌يه تنها از طريق نشانه‌ها احتمالِ چنين رابطه‌اي را از ديد شوهر و از خلال نشان‌دادن نوعِ دقت او به چيزها و حرکات مطرح مي‌کند. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيد: «آن دو هيکل مبهم که فقط بر اثر تيرگيِ کم‌مايه‌ترِ پيراهنِ کم‌رنگِ زنانه يا مردانه‌اي پديدار مي‌شدند، کنار يکديگر نشسته‌اند، بالاتنه‌هاشان را به عقب خم کرده به مبل پشت داده‌اند، بازويشان را روي دسته‌هاي مبل گذاشته‌اند و گاهي دور و بر دسته‌هاي مبل حرکات مبهمي مي‌کنند که دامنه اندکي دارد و هنوز شروع نشده سرِ جاي اول برمي‌گردند يا اصلاً شايد خيالي باشد.
جيرجيرک‌ها هم ساکت شده‌اند.
تنها صداهائي که از اين گوشه و آن گوشه به گوش مي‌رسد، صداي ضعيف چند جانور گوشت‌خوار شب‌رو و فرفر ناگهاني يک سوسک و صداي برخورد فنجان چيني کوچکي است که روي ميز پايه کوتاه مي‌گذارند.»
رمان کوتاه ژَلوزي با ترجمه منوچهر بديعي در انتشارات نيلوفر منتشر شده است.
درباره نويسنده: آلن روب – گري‌يه (2008 – 1922)، داستان‌نويس، فيلمساز، مقاله‌نويس و منتقد فرانسوي.