انگار خودم نيستم
زندگي خانوادههاي ايراني،روزمرگيهاي ساده، مشکلات، دغدغهها و مسائل اجتماعي از مواردي هستند که پايه و اساس رمان را تشکيل ميدهند. داستاني رئاليستي که بيشتر به روزمرگي و رفتارهاي افراد بايکديگر ميپردازد.روايت زندگي سه خانواده که حول محور زن ميکردند و زنان راويهاي داستان هستند.رفتارهاي متفاوت افراد در تغييرات زندگي گاهي سبب ميشود از خودشان فاصله بگيرند و افراد با خودنا آشنا شوند. داستان «انگار خودم نيستم»، ماجراهاي سه خانواده مختلف را روايت ميکند. زن و شوهري که يک نفرشان مهاجرت کرده و آن ديگري در ايران است و مدام با يکديگر اختلاف دارند. زوج ديگري که در آستانه جدايي فرزندشان را از دست ميدهند و طلاق را فراموش کرده و سعي ميکنند بار اين غم را در کنارهم تحمل کنند. روايت ديگر مربوط به زوجي است که هر دو در گذشته تجربه زندگي مشترک داشتند و داراي فرزند هستند، حالا زندگي جديد خالي از تأثيرات گذشته نيست. اما اين زوجها با اتفاقي دورهم جمع ميشوند و ...
در بخشي از کتاب «انگار خودم نيستم» ميخوانيم:
«به کمک احتياج دارم، به کسي که دستهايم را بگيرد و من را از اين باتلاق بکشد بيرون. زل ميزنم به قطرههاي باران روي شيشه فرود ميآيند و سر ميخورند پايين و محو ميشوند. نه به آفتاب صبح و نه به اين باران که کم مانده شيشهها را بشکند. ياد بارانهاي ونکوور ميافتم و پيادهرويهاي طولاني با ارغوان زير باران و قهقهههايمان و قهوههاي به نظر او خوشمزه و به نظر من زيادي تلخ استار باکس.»
درباره نويسنده : ياسمن خليلي فرد (1370 ) نويسنده ايراني، صاحب اثر «يادت نرود...»
