نان سال های جوانی

نان سال‌هاي جواني
قصه نان و عشق. هاينريش بُل در رمان نان سال‌هاي جواني، همچون بسياري از آثار ديگرش، از مصائب مردم آلمان در سالهاي آغازين بعد از جنگ جهاني دوم مي‌گويد. او در اين رمان آلماني را روايت مي‌کند که گرفتار فقر و قحطي و گرسنگي و بحرانهاي اجتماعي است. راوي رمان يک کارگر تعميرکار ماشين لباسشويي است که به دنبال يک لقمه نان جان مي‌کند. نان براي او گويي ميزان سنجش هر نوع فقر و احتياج است. از همين روست که وقتي در گير و دار غم نان و تلاش براي سير شدن، به دختري دل مي‌بازد ميزان عشق خود را نيز با ميزان تعلق خاطرش به نان قياس مي‌کند و اين بار به اين نتيجه مي‌رسد که نيازش به دختري که عاشق او شده بيش از نيازش به نان است. فقر و احتياج در رمان نان سال‌هاي جواني صرفاً مقوله‌اي اقتصادي نيست، بلکه هاينريش بُل در اين رمان، در قالب استعاره نان، ابعاد وسيع‌تري از فقر را نشان مي‌دهد و ژرفاي فقر را مي‌کاود. نان سال‌هاي جواني داستاني انتقادي درباره جنگ و عواقب آن است؛ جنگي که سياستمداران به راه انداخته‌اند و دود آن به چشم مردمي رفته است که اکنون در ميان ويرانه و خاکستر براي بقا کوشش مي‌کنند. اين رمان دستمايه اقتباس سينمايي نيز قرار گرفته و فيلمي بر اساس آن ساخته شده است.
نان سال‌هاي جواني با ترجمه محمد اسماعيل‌زاده در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: هاينريش بُل (1985 - 1917)، داستان‌نويس آلماني و برنده جايزه نوبل ادبيات سال 1972 ميلادي.
رتبه گودريدز: 3/53 از 5.