نونِ نوشتن
خاطرات و يادداشتهاي روزانه نويسندگان پشتِ صحنه آثار آنهاست. در اين يادداشتها و خاطرات، نويسندگان را در حالِ کلنجار رفتن با آثارشان و نيز در متن زندگي واقعي ميبينيم و طرزِ نگاهشان به جهان و آدمها را به صورت بيواسطهتري در مييابيم و اين گونه، هم به آثار آنها بهتر راه ميبريم و هم به پيچ و خمها و دشواريها و ضرورتهاي کار نوشتن آگاه ميشويم. نونِ نوشتن مجموعهاي است از خاطرات و يادداشتهاي روزانه محمود دولتآبادي که در فاصله سالهاي 1359 تا 1374 نوشته شدهاند. دولتآبادي در اين يادداشتها از ادبيات، از نوشتن، از زبان فارسي، از زندگي و گذرانِ روز و گذرِ زمان، از نويسندهبودن و نويسنده ايرانيبودن و از تأملاتش در باب ايران و مردم ايران و ... سخن ميگويد. در اين يادداشتها همچنين دولتآبادي را در لحظاتِ نوشتن رمانهاي کليدر و روزگار سپريشده مردم سالخورده و کلنجار با اين رمانها نظاره ميکنيم. در بخشي از اين کتاب ميخوانيد: «فکر ميکنم هنرمند بايد بتواند در هر لحظه از زندگي خود، سه حالت عمدهي انساني را در خود فراهم داشته باشد. يعني در آنِ واحد، باور کودکانه، سرشاري و شوق جوانسرانه، و تأمل و بردباري پيرانهسر را يکجا در خود داشته باشد تا بتواند متأثر بشود مثل يک کودک؛ عاشق و برانگيخته بشود مثل يک جوان؛ و در تأمل و بردباري زندگي را و مسائل آن را بکاود و کار خود را بسنجد و بيازمايد، مثل يک انسان پخته و دورانديش.»
کتاب نونِ نوشتن را نشر چشمه منتشر کرده است.
درباره نويسنده: محمود دولتآبادي (- 1319)، داستاننويس، فيلمنامهنويس، نمايشنامهنويس، مقالهنويس و بازيگر تئاتر و سينما.
رتبه گودريدز: 3/50 از 5.
