سوکورو تازاکی بی رنگ و سال های زیارتش

سوکورو تازاکي بي‌رنگ و سال‌هاي زيارتش
يک روز ناگهان چهار دوست صميميِ سوکورو تازاکي به او مي‌گويند که ديگر نمي‌خواهند با او تماس و رابطه‌اي داشته باشند. سوکورو جرأت نمي‌کند دليل اين تصميم غريب را از دوستانش بپرسد. او مدتي با فکر مرگ و خودکشي دست و پنجه نرم مي‌کند. شانزده سال بعد از آن قطع رابطه عجيب، سوکورو بر آن مي‌شود که ته و توي قضيه را درآورد و بفهمد که چرا صميمي‌ترين دوستانش شانزده سال پيش با او چنين رفتاري کرده‌اند. هاروکي موراکامي در رمان «سوکورو تازاکي بي‌رنگ و سال‌هاي زيارتش» از دوستي و تنهايي و عشق نوشته است. اينک سطرهايي از اين رمان: «سوکورو گاهي هر چه زور مي‌زد نمي‌فهميد چه‌طور جزء اين جمع پنج‌نفره است. آيا بقيه واقعاً به او احتياج داشتند؟ آيا اگر نبود، راحت‌تر نبودند و خوش‌تر نمي‌گذراندند؟ شايد مسئله فقط اين بود که آن‌ها هنوز اين نکته را نفهميده بودند، و صرفاً وقت بيشتري لازم بود. هر چه بيشتر به اين سؤال فکر مي‌کرد، کمتر مي‌فهميد. تلاش براي درکِ ارزش‌اش براي اين جمع، مثل تلاش براي وزن کردن چيزي بود که معيار واحد نداشته باشد. عقربه‌ي ترازو روي هيچ عددي نمي‌ايستاد.
ولي انگار آن چهارتاي ديگر هيچ‌کدام اين دغدغه‌ها را نداشتند. سوکورو مي‌ديد وقتي پنج‌تايي دور هم جمع مي‌شوند، به آن چهارتا واقعاً خوش مي‌گذرد. مثل يک پنج‌ضلعي متساوي‌الاضلاع، لازم بود گروه‌شان دقيقاً پنج‌نفره باشد – بيشتر و کمتر اصلاً جواب نمي‌داد. همه‌شان مطمئن بودند که درست‌اش همين است.»
«سوکورو تازاکي بي‌رنگ و سال‌هاي زيارتش» با ترجمه اميرمهدي حقيقت در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: هاروکي موراکامي (- 1949)، داستان‌نويس ژاپني.
رتبه گودريدز: 3/85 از 5.