مردم در سیاست ایران: پنج پژوهش موردی

مردم در سياست ايران: پنج پژوهش موردي
تاريخ‌نگاريِ ايران معاصر، نه با محوريت سياستمداران و شخصيتهاي مشهور تاريخ، بلکه با تمرکز بر جمعيت‌هاي مردمي و نقشِ مؤثرِ مردم در سياست ايران. يرواند آبراهاميان در مقالات کتاب مردم در سياست ايران: پنج پژوهش موردي، جنبشهاي مردمي و نقش و نحوه حضور مردم در مقاطع مختلف تاريخ معاصر ايران را مورد بررسي و تحليل قرار داده است. مقالات اين کتاب، که در سالهاي مختلف نوشته شده‌اند، همچنين تحليلي از نحوه تشکيل جمعيتهاي مردمي و عوامل مؤثر بر آنها به دست مي‌دهد. آبراهاميان در اين مقالات، ضمن روايت جنبشهاي مردمي در ايران معاصر، در پي نقد و رد اين باور کليشه‌اي است که بر اساس آن مردم و جمعيت‌هاي مردمي مُشتي اوباش و افرادي «غيرمنطقي، دمدمي، بي‌فرهنگ و خون‌ريز» قلمداد مي‌شوند که «دست‌هاي خارجيِ پنهان به‌راحتي مي‌توانند مهار و هدايت‌شان کنند.» او، با استناد به نظريات جورج رود درباره جمعيتهاي مردمي و نقش‌شان در تاريخ، مي‌خواهد نشان دهد که «جمعيت مي‌تواند منطقي، پيش‌بيني‌پذير و سرجمع آرام و آرامش‌طلب باشد» و «جمعيت‌ها را راهپيمايان تشکيل مي‌دهند نه آشوب‌طلب‌ها».
کتاب از پنج مقاله تشکيل شده است با عنوانهاي: «نقشِ جمعيت‌هاي مردمي در انقلابِ مشروطه‌ي ايران»، «نقشِ جمعيت‌هاي مردمي در سياستِ ايران؛ 1332 – 1285»، «نقشِ جمعيت‌هاي مردمي در انقلابِ ايران»، «کمونيسم و مسئله‌ي اشتراک در ايران: حزبِ توده و فرقه‌ي دموکرات» و «شکل‌گيريِ پرولتاريا در ايرانِ مدرن، 1332 – 1320».
کتاب مردم در سياست ايران: پنج پژوهش موردي با ترجمه و مقدمه بهرنگ رجبي در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: يرواند آبراهاميان (- 1319)، تاريخ‌نگار ارمني – ايراني – آمريکايي.
رتبه گودريدز: 3/47 از 5.