پهلوان اکبر می میرد (روشنگران)

پهلوان اکبر مي‌ميرد
نخستين نمايشنامه بلند بهرام بيضائي. «پهلوان اکبر مي‌ميرد» نمايشنامه‌اي است انتقادي درباره تنهايي، فروپاشي و انحطاط اجتماعي و تک‌افتادگي انساني که از جنس جامعه و زمانه‌اش نيست و بيگانگي اين انسان از جامعه‌ و محيط پيرامونش. پهلوان اکبر، قهرمان اين نمايشنامه، پهلواني است قلندر و خسته و دلشکسته که در کودکي گم شده و از خانواده‌اش جدا مانده و در ايل بزرگ شده و در عشق شکست خورده و تنها و نوميد و سرگشته و مغموم است. او قرار است با جواني به نام حيدر کشتي بگيرد و روز قبل از اين کشتي از مادر حيدر مي‌شنود که اگر پسرش پهلوان اکبر را در اين کشتي ببرد به جاه و مقام و درنتيجه به دختر دلخواهش خواهد رسيد. زن نمي‌داند طرف صحبت او پهلوان اکبر است و پهلوان اکبر زن را دلداري مي‌دهد و خيالش را راحت مي‌کند که به آرزويش خواهد رسيد. زن حين صحبت با پهلوان اکبر به او مي‌گويد که پسر بزرگش در کودکي گم شده است. پهلوان اکبر شک مي‌کند که شايد اين زن مادر اوست. از سويي پهلوان شبحي را در تعقيب خود مي‌بيند و دست آخر، پيش از آنکه به ميدان کشتي برود، خود را دمِ تيغ شبح و به کشتن مي‌دهد. اين نمايشنامه در دهه چهل خورشيدي نوشته شده و در همان دهه به کارگرداني عباس جوانمرد روي صحنه رفته است.
«پهلوان اکبر مي‌ميرد» در انتشارات روشنگران و مطالعات زنان منتشر شده است.
درباره نويسنده: بهرام بيضائي (- 1317)، کارگردان تئاتر و سينما، نمايشنامه‌نويس، فيلمنامه‌نويس، تدوين‌گر، پژوهشگر، مقاله‌نويس، داستان‌نويس، مترجم و شاعر ايراني.
رتبه گودريدز: 3/69 از 5.