تپلی و بیست داستان دیگر

کتاب تپلي نوشته گي دو موپاسان

Boule de suif
کتاب تپلي نوشته گي دو موپاسان مقاومت فرانسه در برابر آلماني‌ها در مدت زمان جنگ جهاني را به تصوير مي‌کشد. موپاسان در اين داستان‌ها توانسته موضوع دفاع در برابر مهاجمان را به خوبي براي مخاطبش بيان کند. کتاب تپلي و بيست داستان ديگر از مشهورترين داستان‌هاي «گي دو مو پاسان» است. بسياري از داستان‌هاي کوتاه موپاسان موفق و قابل توجه هستند. او در داستان‌هايش با مهارتي خاص از طبقه بورژوا مي‌نويسد. در اين داستان‌ها شخصيت‌هاي موجود متعلق به قشر مرفه جامعه هستند که در زمان جنگ قصد دارند خود را سالم از مهلکه نجات دهند. موپاسان که خود مدتي در جنگ بوده با نوشتن تپلي به موفقيت زيادي در جهان داستان کوتاه رسيده است. داستان «تپلي و بيست داستان ديگر» براي همه علاقه‌مندان و دوستداران به مطالعه مناسب است.

درباره کتاب تپلي

مجموعه داستانهاي کوتاه تپلي داراي بيست داستان کوتاه هستند. کتاب ابتدا با داستان تپلي آغاز مي‌شود. زمان داستان سال 1870 جنگ بين فرانسه و آلمان است. قسمتي از فرانسه اشغال شده است و در قسمت ديگر هم نيروهاي فرانسه عقب نشيني کرده‌اند. در حقيقت جنگ وضعيت ديگري را رقم زده است. ثروتمندان با افسراني پرسي که خانه‌ها را اشغال کرده‌اند به خاطر حفظ منافعشان و از دست ندادن اموال و دارايي‌ها در کنار آنها زندگي مي‌کنند. دشمن همينطور از مردم باجگيري مي‌کند. پولدارهاي شهر هم به آنها مي‌رسند تا تجارتشان به خطر نيفتد. اما در اين ميان گروهي از افراد به هواي آزادي و آسايش مجوز خروج از شهر مي‌گيرند. چند خانواده مرفه به همراه دو خواهر مقدس و زني به نام «اليزابت روسه» که به دليل چاقي در شهر  او را تپلي مي‌ناميدند. همسفران تا تپلي را شناختند شروع به قضاوت و پچ پچ کردند و... در بخشي از داستان مي‌خوانيم: «نزديک ساعت يک بعدازظهر، لوازو اعلام کرد که به شدت گرسنه است. مدتي بود که همگي از گرسنگي رنج مي‌بردند و نياز شديد به غذا، که هر دم افزون مي‌شد، نطق همه را کور کرده بود. گاه يکي خميازه مي‌کشيد و ديگري هم بي‌درنگ چنين مي‌کرد. بدين‌سان، هريک، بنابر ادب و موقعيت اجتماعي خود، با صدا يا با حيا دهان مي‌گشودند و همان دم دستشان را جلوي دهان گشوده‌شان، که بخار از آن بيرون مي‌آمد، مي‌گرفتند. تپلي بارها به پايين خم شد. انگار زير دامنش در پي چيزي مي‌گشت. لحظه‌‌اي مکث مي‌کرد، اطرافيانش را نگاه مي‌کرد و بعد آرام قد راست مي‌کرد...»

درباره نويسنده کتاب تپلي

آنري رنه آلبر گي دو موپاسان يکي از نويسندگان قرن نوزدهمي فرانسه است. او در سال 1850 به دنيا آمد. در بيست سالگي به ارتش رفت و در جنگ فرانسه با آلمان شرکت داشت. موپاسان در زمان نوجواني با گوستاو فلوبر که يکي از نويسندگان فرانسه و از پيشگامان رئاليسم در فرانسه بود؛ آشنا شد. آشنايي با فلوبر سبب شد، موپاسان با افراد معتبر ديگري مانند «اميل زولا»، «ايوان تورگينف» و ديگر نويسندگان مکتب ناتوراليسم و رئاليسم در خانه فلوبر ملاقات کند. «گوستاو فلوبر» نويسنده رمان «مادام بوواري» او را ياري و راهنمايي مي‌کرد. سال 1880 دو موپاسان تپلي را منتشر کرد. اين اثر خيلي زود مورد اقبال واقع شد. فلوبر  هم «تپلي» را يک شاهکار معرفي کرد.
بهتر است بدانيد: سالهاي 1880 تا 1891 براي موپاسان دوره‌اي طلايي بود. موپاسان در طي اين ده سال سالانه دو يا چهار کتاب منتشر مي‌کرد که پول بسياري برايش به ارمغان آورد.
داستان «زندگي يک زن» از رمان‌هاي موپاسان است که توانست در کمتر از يکسال، بيست و پنج هزار نسخه بفروشد. موپاسان علاقه زيادي به تنهايي و انزوا داشت و اين تنهايي و ترس از مرگ در او شدت گرفت تا جايي که دست به خودکشي ناموفقي هم زد و پس از آن در تيمارستاني بستري شد. گي دو موپاسان در مدت زندگي‌اش بيش از 300 داستان کوتاه نوشته است. او همچنين چند رمان، نمايشنامه و سفرنامه هم در کارنامه کاري‌اش دارد.
آثار ترجمه شده به فارسي موپاسان عبارتند از : «رمان يک زندگي»، «بل آمي»، «لبخند بخت» و داستان‌هاي کوتاه «گردنبيند الماس»، «سنجاق»، «دريکي از شبهاي بهار»، «بابا سيمون»، «رز»، «پيرو»، «اولين برف»، «در مزرعه»، «يکشنبه‌هاي يک بورژواي پاريسي»، «ولگرد»، «روي آب» 
گي دو موپاسان در سال 1893 در سن 43 سالگي در آسايشگاه رواني چشم از دنيا فروبست.

درباره ترجمه فارسي کتاب تپلي

کتاب «تپلي و بيست داستان ديگر» توسط محمدرضا پارسايار توسط نشر فرهنگ معاصر و پيشتر از آن نيز توسط محمد قاضي و نشر اميرکبير منتشر شده بود.

رتبه کتاب «تپلي» در گودريدز: 3.8 از ْ5