کتاب «دو دستي» اثر منصور ضابطيان
عکسها و خاطراتي از سفر به ژاپن. کتاب «دو دستي: نوشتهها و عکسهاي سفر به ژاپن» ماحصل سفر يکماه? منصور ضابطيان به ژاپن و مشاهدات و تجربههاي او از اين سفر است.
منصور ضابطيان در کتاب «دو دستي» ما را، از خلال عکسها و روايتهايش از جاهايي از ژاپن که به آنها سفر کرده است، در بخشهايي از اين کشور ميگرداند و تصويري از فرهنگ و سبک زندگي مردم ژاپن بهدست ميدهد.
آنچه از ژاپن در کتاب «دو دستي» ارائه ميشود ماحصل سفر نويسنده به هفت شهر ژاپن و مشاهدات شخصي او و گپوگفتهايش با ژاپنيها و غيرژاپنيهايي است که او در اين سفر با آنها ديدار کرده است.
مروري بر کتاب «دو دستي»
کارتونهاي «رامکال» و «فوتباليستها» و بيشمار کارتون ژاپني ديگر، سريال «سالهاي دور از خانه» که در ايران به «اوشين» معروف بود، فيلمهاي ژاپني که در ده? 60 خورشيدي فراوان از تلويزيون ايران پخش ميشدند و تعدادي از آنها ساخت? فيلمسازان بزرگي چون اوزو و کوروساوا بودند؛ اينها مُشتي نمون? خروار از خاطرات نوستالژيک ما ايرانيان از ژاپن هستند. فصل اول کتاب «دو دستي»، بهعنوان پيشدرآمدي براي ورود به ژاپن، با ارجاع به همين خاطرات و نمودها و جلوههاي ديگر حضور ژاپن در زندگي و ذهن و خاطرات ما ايرانيان آغاز ميشود. منصور ضابطيان همچنين در فصل اول کتاب «دو دستي» دربار? وجه تسمي? عنواني که روي اين کتاب گذاشته توضيح ميدهد و ميگويد نخستين کلمهاي که براي توصيف ژاپن به ذهنش ميآيد کلم? «احترام» است چون رفتار ژاپنيها همواره و در هر شرايطي احترامآميز است و استفاده از دو دست در فرهنگ ژاپني نشانهاي از احترام است؛ مثل تعظيمکردن با دو دست يا دادن و گرفتن پول در مغازهها با دو دست و... .
کتاب «دو دستي» شرح سفر نويسنده به هفت شهر توکيو، يوکوهاما، کيوتو، اوساکا، کوبه، نارا و هيروشيما است، همراه با عکسهايي که او در سفرش به اين شهرها گرفته و در آنها جلوههاي گوناگوني از ژاپن و زندگي ژاپني را ثبت کرده است.
کتاب «دو دستي»، بعد از مقدمهاي که ذکرش رفت، با روايت نويسنده از هتلهايي که در ژاپن به آنها رفته شروع ميشود؛ روايتي که پيشدرآمد آن وصفي درباب خوشخُلقي و نظم چشمگير مأموران فرودگاه ژاپن است و ارائ? شمهاي از مشتريمداري و احترام به مشتري در اين کشور. مشتريمداري يکي از ويژگيهايي است که ضابطيان در ادام? کتاب «دو دستي» هم باز مصداقهايي از آن را که در ژاپن با آنها مواجه بوده يا از ديگران دربارهشان شنيده است ميآورَد.
در ادام? کتاب «دو دستي»، حين گشتوگذار با نويسنده در نقاط و مکانهاي مختلف ژاپن و خواندن ديدهها و شنيدههاي او، با جلوهها و وجوهي ديگر از فرهنگ و سبک زندگي ژاپنيها آشنا ميشويم؛ فرهنگ و سبک زندگياي که نمايانگر حضور و دوام سنتها و آداب و رسوم کهن ژاپنيها در متن زندگي مدرن و امروزي مردم اين کشور است.
کتاب «دو دستي» ما را به دنياي غذا و خوردوخوراک در ژاپن ميبرد، گوشههايي از تاريخ ژاپن را به ما ميشناساند، ما را با مراسم چاي در ژاپن و نمايش و موسيقي سنتي ژاپن آشنا ميکند و خلاصه اينکه تصويري از وجوه مختلف فرهنگ ژاپني در اختيار ما ميگذارد.
کتاب «دو دستي» از بيستودو فصل تشکيل شده است. عنوانهاي اين بيستودو فصل عبارتند از: «ژاپن؟... واقعاً؟»، «کپسولهاي تنهايي»، «يک حمومي من بسازم»، «کارتپستالهايي از توکيو»، «اوتاکوها»، «تاکوگل»، «طعم سبز»، «کودوکوشي»، «تشکر 15 تا 70 درجه»، «زردآلوي ژاپني»، «شهر آينده»، «توي کيوتو»، «گوزن و بودا»، «صرفهجويي در ريش»، «نمايش خجالتآور»، «کاغذ و تا»، «بعضيها چاقش را دوست دارند!»، «بادابادا مبارک»، «شيفت شب»، «عشق من هيروشيما»، «کوتاه از ژاپن» و «کمي دور کمي دير».
کتاب «دو دستي: نوشتهها و عکسهاي سفر به ژاپن» در نشر مون منتشر شده است.
دربار? منصور ضابطيان، نويسند? کتاب «دو دستي»
منصور ضابطيان، متولد 1349، روزنامهنگار، کارگردان، مجري راديو و تلويزيون، پادکستساز، تهيهکننده و نويسند? ايراني است.
ضابطيان تحصيلکرد? علوم آزمايشگاهي در دانشگاه علوم پزشکي گيلان و نيز تحصيلکرد? سينما در دانشکد? سينما تئاتر تهران است. او، بهعنوان روزنامهنگار، با روزنامهها و مجلات مختلفي چون «همشهري»، «ايران»، «تهران امروز»، «گزارش فيلم»، «حيات نو» و «چلچراغ» همکاري کرده است.
ضابطيان از سال 1378 کار در راديو و تلويزيون را آغاز کرد. از جمله برنامههاي او در اين حوزه ميتوان به «وکيل محله»، «باغچ? مينو»، «سمت خدا»، «مردم ايران سلام»، «فرش واژه»، «راديو هفت»، «روزي روزگاري»، «صد برگ» و «راديو شب» اشاره کرد.
ضابطيان در حوز? روزنامهنگاري دو جايز? قلم بلورين گرفته است که يکي از آنها بهخاطر بهترين گفتوگوي سال و ديگري بهخاطر بهترين گزارش سال، هردو بهانتخاب جشنوار? مطبوعات 1383، بوده است. ضابطيان همچنين جايز? مشترک بهترين برنامهساز تلويزيون در نوروز 1390 بهانتخاب سيماي جمهوري اسلامي را گرفته و دومين مجري برتر تلويزيون بهانتخاب مجل? «سروش» بوده است.
ضابطيان مدتي هم در دانشکد? خبر مدرسِ دورههاي آزاد آموزش گويندگي و اجرا بوده است.
از کتابهاي منصور ضابطيان ميتوان به «مارک و پلو: مجموعهاي از سفرنامهها و عکسها»، «سه رنگ: غذانوشتهاي سفر ايتاليا» و «چايِ نعنا: سفرنامه و عکسهاي مراکش» اشاره کرد.
