دُرُشتي
داستانهايي از فقر، جنگ، آوارگي و محروميت و تيرهروزيِ مردم فرودست و ديگر تيرگيهايي که جامعهاي را تاريک ميکنند. علياشرف درويشيان که در داستانهايش اغلب به مردم فرودست و حاشيهاي و محروم جامعه پرداخته و با شفقت و نگاهي انتقادي رنجهاي آنها را روايت کرده است، در مجموعه داستان دُرُشتي نيز زندگي همين قشر از مردم جامعه را دستماي? داستانهاي خود قرار داده و البته اين بار به شيوهاي متفاوتتر از شيوة رئاليستي معروف خود به اين مقوله پرداخته است. در اين مجموعه، برخلاف سبک مرسوم درويشيان در آثاري که قبل از دُرُشتي منتشر کرده بود، با روايتهايي کاملاً کلاسيک و رئاليستي مواجه نيستيم. درويشيان در داستانهاي مجموع? دُرُشتي شيوههايي متفاوت با روايت رئاليستي کلاسيک را براي داستانگويي برگزيده، اگرچه اينجا هم از واقعيت نوشته است. او در اين مجموعه از مردم کردستان نوشته و از رنجهاي آنها در مقطعي از تاريخ معاصر ايران سخن گفته است، از جمله از تأثيرات جنگ بر زندگي اين مردم و از آوارگي و بيکسوکارشدنِ آنها و ديگر عواقب هولناکي که جنگ برايشان به بار آورده است. بمباران شيميايي کردستان در جريان جنگ ايران و عراق از جمله مضاميني است که درويشيان در مجموعه داستان دُرُشتي به آن پرداخته و تأثيرات تلخ و فاجعهبار آن را ترسيم کرده است.
عنوانهاي داستانهاي اين مجموعه عبارتند از: «دُرُشتي»، «اين لحظه»، «خان? نمدي کوچک»، «شبح»، «نشانه»، «نان و نمک براي پر طاووس»، «کبريت بيخطر»، «سک? سوراخ»، «باريکهراه مهتابي» و «بفرينه».
مجموعه داستان دُرُشتي در نشر چشمه منتشر شده است.
دربارة نويسنده: علياشرف درويشيان (1396 – 1320)، داستاننويس و پژوهشگر ايراني.
رتب? گودريدز: 74/3 از 5.
