بی پایانی

کتاب «بي‌پاياني» نوشت? بلقيس سليماني
رماني معمايي که تاريخ و گذشته را به هول و وحشت و معما و رمز و راز گره مي‌زند. کتاب «بي‌پاياني»، نوشت? بلقيس سليماني، رماني‌ست درباره سنگينيِ بارِ تاريخ و گذشته بر دوش اکنون و اشباحي که از دلِ تاريکي‌هاي تاريخ به اکنون هجوم مي‌آورند.
سليماني در کتاب «بي‌پاياني»، با قصه‌هاي جذاب و پرکشش و روايتي پر از تعليق که خواننده را دنبال خود مي‌کشاند، از خانه‌اي پدري مي‌گويد که حالا قرار است به اقامتگاه بوم‌گردي تبديل شود.
در کتاب «بي‌پاياني» مفهوم خان? پدري با تاريخ و سنت گره مي‌خورد و سرنوشت شخصيت‌هاي رمان به‌نحوي متأثر از رجوع به خان? پدري مي‌شود.
کتاب «بي‌پاياني» نقط? تلاقي تاريخ با معما است. در گذشته معمايي پنهان است که همين معما بر سرنوشت شخصيتهاي رمان تأثير مي‌گذارد.
در کتاب «بي‌پاياني» با اشباحي مواجهيم که در پس پشت واقعيت‌هاي به‌ظاهر عادي خانه کرده‌اند و واقعيت را از رمز و راز و معما و هول و وحشت انباشته مي‌کنند.
همچنين در کتاب «بي‌پاياني» معماري و جغرافيا گويي به‌مثابه سازوکاري ظاهر مي‌شوند که شخصيتهاي داستان به درون‌ آن راه ندارند اما خودشان انگار تحت سيطره اين سازوکارِ مکاني قرار گرفته‌اند و با چشم‌هاي نامرئي بناها و اقليمي که در آن قرار گرفته‌اند نظاره مي‌شوند.
در کتاب «بي‌پاياني» موقعيت ناامن و اضطراب‌آلود زن در نظامي مردسالار نيز به تصوير کشيده شده است.

مروري بر کتاب «بي‌پاياني»
داستان کتاب «بي‌پاياني» درباره زوجي‌ست بازنشسته به نام پريوش و بهمن که پس‌اندازشان را روي هم گذاشته‌اند تا در ايام بازنشستگي به روستايي به لنجان، که روستاي پدري بهمن است، بروند و در آن‌جا کوشکي اربابي را، که ميراث پدري بهمن است، به اقامتگاهي براي گردشگري و بوم‌گردي تبديل کنند و ايام پيري را در آرامشي دور از هياهو بگذرانند.
اما آرامشي که پريوش و بهمن در کتاب «بي‌پاياني» از پي آن به لنجان آمده‌اند، در واقع طوفاني را در زندگي اين زوج بازنشسته رقم مي‌زند. در کتاب «بي‌پاياني» اگرچه در آغاز همه‌چيز عادي مي‌نمايد اما از همان اوايل کتاب درمي‌يابيم که چيزي مرموز دست‌به‌کار است تا نگذارد کارها آن‌طور که پريوش و بهمن انتظار دارند پيش برود.
نوعي حسّ ناامني از همان اوايل کتاب «بي‌پاياني» به خواننده القا مي‌شود و اين را مخصوصاً در پريوش بيشتر مي‌بينيم. بهمن از آن رو که خود را متعلق به لنجان مي‌داند گويي احساس مي‌کند که به چم‌وخم آنجا و آداب و رسوم و قاعده و قانون و سنتهايش وارد و واقف است اما پريوش کاملاً با اين فضاي جديد بيگانه است و گويي ترس و ترديد بيشتر به درون او رخنه کرده است. البته ما اين ترس و ترديد را در ابتداي کتاب «بي‌پاياني» چندان به‌وضوح نمي‌بينيم اما نشانه‌هايي کمرنگ از آن، از همان صفحات اولِ کتاب، هويداست.
کتاب «بي‌پاياني» با صحنه‌اي آغاز مي‌شود که پريوش و بهمن بر ايوان بلند کوشک اربابي‌اي که به بهمن ارث رسيده است ايستاده‌اند؛ درست در نقطه‌اي که خانِ لنجان، که بهمن از تبار اوست، بر آن مي‌ايستاده و حرفهاي رعايا را از آن بالا مي‌شنيده و احياناً بر تنبيه آن‌ها هم نظاره داشته است. بهمن و پريوش در ابتداي کتاب «بي‌پاياني» در موضع قدرتي کهن ايستاده‌اند و پايين را نظاره مي‌کنند اما به‌تدريج مي‌بينيم که گويي خود آن‌ها در سيطره قدرتي مدرن‌اند که در هيأت سازماني با عنوان «مجتمع اداري، فرهنگي و ورزشي لنجان» در برابر آن‌ها قرار گرفته است. آن‌ها همچنين تحت سيطره يک اقليم‌اند که قواعد و قراردادهاي خاص خودش را دارد و نيز تحت سيطره تاريخ و گذشته.
لنجان در کتاب «بي‌پاياني» روستاي نمون? کشوري است و به پريوش و بهمن تأکيد مي‌شود که، به‌عنوان روستاي نمون? کشوري، قواعد و مقررات ويژه‌اي بر اين روستا حکمفرماست. اين‌گونه است که پريوش و بهمن براي انجام کارهاي اداري مربوط به تبديل کردن کوشک اربابي به اقامتگاه بوم‌گردي بايد تشريفاتي را طي کنند و بهمن به پريوش، که جسورتر و رندتر و هوشمندتر و باريک‌بين‌تر از شوهرش مي‌نمايد، تأکيد مي‌کند که در لنجان بايد دست‌به‌عصا راه بروند.
در هر حال آنچه در کتاب «بي‌پاياني» در انتظار اين زوج است، آرامشي نيست که آن‌ها از آمدن به لنجان در پي آن بودند. سرنوشت پريوش و بهمن در لنجان با معما و رمز و راز و ترس و وحشت گره مي‌خورد و به جاي آرامش، رويدادهايي هولناک انتظارشان را مي‌کشد.
کتاب «بي‌پاياني» در نشر چشمه منتشر شده است.

درباره بلقيس سليماني، نويسنده کتاب «بي‌پاياني»
بلقيس سليماني، متولد 1342 در کرمان، داستان‌نويس، منتقد ادبي، مقاله‌نويس و پژوهشگر ايراني است. سليماني دانش‌آموخت? فلسفه است. او در آثار داستاني‌اش اغلب از انسان‌هايي مي‌گويد که سرگذشت و سرنوشت‌شان به‌نحوي با رويدادها و مسائل و بحران‌هاي اجتماعي و تاريخي، به‌ويژه رويدادهاي مربوط به تاريخ معاصر ايران، و نيز سنت‌هاي به جا مانده از گذشته‌هاي دورتر گره خورده است. گروههاي سياسي و درگير شدن با سياست، جنگ، انقلاب و مسائل نسلي که در سالهاي انقلاب و جنگ زيسته است و مخصوصاً موقعيت زنان در آن دوره از تاريخ معاصر ايران و همچنين اضطراب‌ها و بحران‌هاي زنان در جامعه و فرهنگ مردسالار و شکاف ميان نسل‌ها، از جمله مضامين اصلي آثار بلقيس سليماني هستند. او همچنين در قصه‌هايش به طرح دغدغه‌هايي فلسفي مي‌پردازد و به مسائل انسان‌هايي که در موقعيت‌هايي بغرنج گرفتار مي‌شوند و در اين موقعيت‌ها بايد دست به انتخاب بزنند.
از سليماني، به‌جز آثار داستاني بسيار، مقالات زيادي هم در نشريات منتشر شده است. از او همچنين چند اثر پژوهشي و غيرداستاني به چاپ رسيده است. از جمله آثار داستاني بلقيس سليماني مي‌توان به کتاب‌هاي «بازي آخر بانو»، «سگ‌سالي»، «من از گوراني‌ها مي‌ترسم»، «بازي عروس و داماد»، «روز خرگوش» و «مارون» و از آثار پژوهشي‌اش مي‌توان به کتاب «همنوا با مرغ سحر: زندگي و شعر علي‌اکبر دهخدا» اشاره کرد. از سليماني همچنين يک کتاب خاطرات و يادداشت‌هاي شخصي با عنوان «نام کوچک من بلقيس» منتشر شده است.
بلقيس سليماني در سال 1385، به‌خاطر رمان «بازي آخر بانو»، برنده جايزه بهترين رمان بخش ويژه جايزه ادبي اصفهان شده است.

رتب? کتاب «بي‌پاياني» در گودريدز: 2.94 از 5.