لیر شاه

نمایشنامه لیرشاه، ارزنده‌ترین اثر تراژیک شکسپیر می‌باشد. از نظر بسیاری یکی از ماندگارترین بناهای غرب، لیرشاه می‌باشد. اولین صحنه با تصمیم لیرشاه به واگذاری سلطنت به یکی از سه دخترانش آغاز می‌شود.
صحنه اول نمایشنامه لیرشاه چنین آغاز می‌شود:
[کنت، گلاستر و ادموند وارد می‌شوند.]
کنت چنین می‌پنداشم که شاه، دوک آلبانی را بیش کورنوال بنواخته‌اند.
گلاستر ما نیز همواره براین رأی بودیم. اما اینک سخن از تقسیم ملک شاهی در میان است و چندان روشن نمی‌نماید که کدامین گران‌مایه‌تر افتد، از بهر آن‌که سیرت‌هاشان به قدری با هم برابری می‌کند که با تدقیق در هر کدام نمی‌توان به میزان سهم و حصه‌شان پی‌برد.
کنت سرورم، آیا ایشان فرزند شما نیستند؟
گلاستر قربان، او نمک‌پرورده بنده است. پیش‌ترها از این‌که فرزند بخوانمش غالبا آزرمگین بوده‌ام اما اینک شرمی ندارم.
کنت ذهنم از درک این امر عاجز است.
گلاستر مادر این پسر در بارداری عاجز نبود و شکمش برآمد. فی‌الجمله، بی‌همسر، در دامانش جای گرفت این پسر. آیا خطایی در این می‌بینید؟